Dünya dudağındayım ne zamandan beri
Ne o anlar beni ne de ben duyarım onu

Bir mihmanım ben darussıla diyarında
Mihmandarım kim olmuş bilmem burda

Ay çıkınca utanmalı ışıklar hep birden
Canan gelince çıkmalı can yerinden

Mavi rüzgar esmekte diyar-ı hak’de
Buraya ulaşır mı akşam zemherisinde

Kul olmak varmış cehaletin izzetinde
İzzet mi olurmuş cahil nezaretinde

Kimiz biz kukla mı, maşa mı, yoksa el mi
Herkes seçsin bir yer kalkacak bu gemi

Duvarlarda çiçek kalmadı ne zamandır
Mahkeme duvar olmuş çiçeğim fazıldır

Sine-i canan benim olsun daimi yerim
Erisin bende hasımlar ben yerimdeyken
alıntı