ben mesela bir bardak çayda bile bulabilirim teselliyi,
avuçlarıma alır ısınırım bir nevi,
ya da az biraz şekerli yapıp ne bileyim seni hayal edebilirim,
sen ne yapacaksın peki,
nasıl sileceksin hafizandan "seni seviyorum" deyişlerimi,
nasıl bir cinayet düşünüyorsun öldürmek için sendeki beni,
ki nereye kaçacaksın, yüzüstü bırakıp herşeyi...

ben mesela ölürüm, öyle hiç diretmem yani
ama hala nefes almaya devam edebilirim,
kimse anlamaz, sen bile fark etmezsin bu halimi...
sen ne yapacaksın peki,
nasıl yaşayacaksın bir katil gibi,
ardında öldürüğün onca hayal varken
ve katlettiğin duygulara rağmen, nasıl nefes alabileceksin...

beni bir şarkı bile yüreğimden vurur,
ben ki ağlarım, gözümün yaşına bile bakmam
yuvasını kaybetmiş bir karınca gibi
kararınca yaşarım yokluğunun karanlığında..
sen ne yapacaksın böyle,
hangi kolların arasına sığınacaksın,
benden aldıklarının karşılığında?

ben mesela yine severim seni,
çokta koymaz yokluğun, eksiltmez sevgimi
illa seviyorsun diye senin olacak, böyle bir şey yok
benimde payıma yokluğun düştü,
ne yapalım, hayat bir şeyler uğruna ölmeyi gerektirdi...

sen ne diyeceksin peki,
bir şey diyemeceksin, çünkü
"ölünün arkasından konuşulmaz" ,
aşkta katiller, soğuk kanlıdır sevgili
bir "elveda" çeker giderler...