Koskoca bir yıl ..

Gidişinin üzerinden tam olarak ,
365 gün , 12 ay , bilmem kaç saat sonra işte..
Hayat devam ediyor ,
Ben yine her sabah yüzümü yıkıyorum ,
Aşağı mahallenin sütçüsü her sabah uyandırıyor beni sesiyle yine..
Tam dokuzda kahvaltı yapıp ,
Apar topar yetişiyorum hâlâ işe.
Yine unutuyorum telefonumu masanın üzerinde ,
İşe girerken kapıdaki ablanın
O sıcak gülümsemesi her sabah ısıtıyor hâlâ içimi..
Aslına bakarsan her şey aynı bende ,
Yalnızca yastığın boş ,
Bardağın aylardır yerinde duruyor ..
Parfümün olduğu gibi komodinin üzerinde hâlâ ,
Arada bir sıkıyorum bileğime
Nefes aldıkça geliyorsun uzaklardan bir yerlerden sanki..
Düşünüyorum da ,
Ben hâlâ eskisi gibi seviyorum seni ,
Adın her sabah dilime ,
O acı kahveden önce kavuşuyor..

Ve kendi kendime mırıldanıyorum yatağımdan kalkarken ;

"Zaman yalnızca seni götürdü , anıları bana emanet ederek.."

Emanetine hıyanet etmedim zaman ,
Hâlâ onu seviyorum ,
Hâlâ onu yaşıyorum ,
Hâlâ bize ilaç olmanı bekliyorum..

Özge Çelik