Bir hiçti Allah’sız insan
Rüzgâra kapılmış bir tohum gibi
O yana, bu yana savrulup duran
Yerleşip çimlenmeye yer bulmayan
Bir tohum gibi
Ve bazıları ışığın
Bazıları gölgenin peşine düştü
Işık yeni ışıklara götürdü
Hayatın ötesinde hayatı
Teni değil, vecdi özlemleyerek
Ve bir ruh dokundu su yüzüne
Ve ışığa koşan ve ışığı bilen insanlar
Semavî dinleri buldular ve semavî dinler
Hepsini ışıktan ışığa götürdüler.

T. S Eliot