Kargalar var çokça..


Fabrikanın çatısında ve mülkün başında uçuyorlar…


Açılıyorlar açık denizlerin yolcuları gibi zamana..


Gökyüzünün bir yüzünü karartıyorlar…


Evet, havanın suratı asık asude…


Ayın bilmem kaçı..


Soğukla yıkamış kalbini sanki kamer..


Pırıl pırıl parlıyor feleğin kadranında…


Ve yılın son aralığı..


Günü birlik bir gün gündelik alıyor düşlerimden…


En sarı yapraklar uzanıyor toprağa şimdi..


En olmuşluğu en ölmüşlüğüyle…


Sokak lambaları yanmıyor henüz..


Yerini kurşun kaleme bırakmıştı oysa gündüz…


Tırmanıyorum yıldızlara doğru..


Avazım çıkmadığı kadar bağırıyorum..


Sessizliğim yetmiyor aydınlığa…


Sesim sükun bir karartının peşinde hey heyli…


Bir yanıyor bir üşüyor ve ürperiyorum..


Yokluğa ve boşluğa ve yalnızlığa kanıp…


Alınımda boncuk boncuk hayaller terliyor..


Büyüyor gözümde tüyü bitmemiş damlalar…


Sırtımı dönüyorum karşı tepeye..


Kıvırcık bir sızı var nevi şahsına münhasır..


Artık kargalarda görünmüyorlar…


Ve hâlâ tutuşmadı sokak ışıkları…


Ve hâlâ aynı sallantı fikrimin filikalarında…


Dokunsam zembereği boşalır şu yolların..


Sel olur yel olur gül olur gel olur ya olmuyor


Hep yarım şiirlerin maktulu cemreler kalıyor avuçlarımda…










m_safiturk