Yaz kalemim, kararan kağıda inat
Lakin dökülmesin senden, ne kin, ne fesat

Bana, Âl-i İmran/119'u hatırlat
Hatırlat ki; sevmeyi öğreneyim

Tamam ey kağıt, kararma gayrı
Bembeyaz kalmalısın, kefenle aynı
Kararma da yazsın kalem, Tevbe/86'yı
Yazsın ki; kendimden utanayım

Kan damlar oldu kalemimden, bu ne iştir?
Harflerde de bir telaş, acep nedendir?
Anladım; cevabı Nisâ/74'tedir
O cevab ki; ne yapmalı, anlatsın

Bir de Nîsâ/75'e bak, hala duruyor musun?
Hem duruyor, hem de sızlanıyorsun!
Tevbe/24'e geç, son şamarı o vursun
Vursun da; sana fıskını anlatsın!

Hani ümmet, bir vücuda benzerdi
Bir azanın derdiyle, tüm azalar inlerdi
Hucurat/10'da sana bir ders verildi
O ders ki; yüreğini sızlatsın!

Gazze alev alev, umrunda mı ey Bilal?
Ne bu timsah yaşları, ya hu ne bu hâl?
Enbiya/98'e bak, işte sana istikbâl
Öyle bir istikbal ki; derilerini ağlatsın!

Sen ki dertlenmezsin, kardeşinin derdiyle
Birşey yaptım sanırsın, iki damla yaş ile
Al Kitab'ı, Zumer/36'ya bak hele
Bak da; o soru kalbine batsın!

Ah Bilal! Ah Filistin! Hanginize yanayım?
Senin akıbetine mi, onun şehadetine mi ağlayım?

__BiLaL HaTTaB__