Ey kimsesizler kimsesi ,
Sensin kimsesizlerin kimsesi,
Kimse yoktur kimsesiz ! …

Kimsesizlere kimse olmak..
Yaradan’a hastır ancak,
Her an,her yerde hazır,
Aynı anda,tüm kullara nazır..

Tüm ümitlerin bittiği anda,
En kötü günde,dermanın tükendiği zamanda
Umut onda,derman onda..

Sen ey çaresiz insan !
Sen ey,kimsesiz garip,
Sen ey dizleri titreyen ihtiyar,
Ve sen ey yetim yavru..

Sen sarhoş,sen berduş,keş,esrarkeş,
Kumarbaz ve,
Günah deryasında boğuldum diyenler..

Günahınız ne kadar çok olursa olsun,
Onun rahmet deryası daha geniştir

Umudum kalmadı diyenler,
Uçurumun eşiğine gelenler,
Kimsesiz,çaresiz,derbederler
Sözüm hepinize
Yapışın ‘’Allah’ın ipi’’ne,

Çare de o,derman da,
Hakim de o,hekim de..
Kimsesizlere kimse,
Gerçek dost,gerçek sevgili,
Diğerleri hep yalan,dünya gibi
Tut elimden gerçek dost,
Medet ey en sevgili…


Eşref Abdullah