Gel..Ey YaR..!!!
SEVGİLİ..Sevdanın Sınırında,Özleminin Doruğunda Bu CaN..
Tedirgin bekleyişler İçindeyim Vuslata..Hasretinden Bunalmışım.
Gecenin Göğsüne Saplanırken Yüreğim..Kanıyorum Her An..
Yıpranan Kirpiklerimden Umarsızca Süzülür Gözyaşlarım..

Gel Ey YaR..!!!
Ölüm Kokan Bir Alev Sardı Beni..Sarıldı Her Yanım..
Ruhumun Süzgecinden Geç,yor Acılar,Geçiyor Hüzünler..
Hıçkırığımla Boğulmak Üzereyim..Boğuluyor Umutlarım..
Bak..Ey YaR..Titreyen Sesimin Yalnızlığında Tükendi Heceler..

Gel..Ey YaR.!!!
Hüzünler Doldu İçime,Gönlümün Yıldızları Söndü ..
Yüreğim Kan Ağlarken Usul Usul..Ruhum Çılgına Döndü..
Şimdi..Siyahi Bir Acının Renginde Hasretim..Durdu Ömrüm..
Gel ki..Hasretin Urganını Kırsın Sana Müptela Gönlüm..

Gel Ey YaR..!!!
Hüzünler Saplandı YaR..Yüreğimin En Karanlık Noktasına..
Özlemin Çökerken Omuzlarıma Taşıyamaz Oldum bu Sızıyı..
Sana Ulaşan Yollar Uzadıkça Uzar..Yanar İçmin en İç Yanında..
Uçurum olur Her An..Zaman içimde Yanar..Özlemin Kavurur Bu CaN ı..


“El-Meru Mea Men Ehabbe” – “Kişi Sevdiği ile Beraerdir”.Dedin ya CaN Efendim
Biliyorum Seninleyim..Sende Bendesin..Ey YaR..
Ama Ne Yapayım En Sevgili?..
Takatim Kalmadı.Artık..Hasretinle..Bittim..Tükendim..

Gel Ey YaR..!!!

Çünkü ;

SENİ Sonsuzca Çok SEVİYORUM…
SENİ Çok Özlüyorum..CAN EFENDİM..

M . ALİ AKÇA ...