Annem ve Babam duaya yöneldikleri zaman
'-Selam sana ey gönüllerin efendisi! - derlerdi,
Çocukça bir merakla pencereye koşar
Sonra dönüp 'kimse yok ki, gitmiş' derdim.
Babam gülümseyince gönlüm genişlerdi
Boynuna at?l?p' kim o efendim'? derdim.
Babam seni anlatt?kça ruh haleti değişir
Kimi zaman h?çk?r?klar?nda boğularak susar
Kimi zaman ah keşke görebilseydimlerinde erirdi
Seni sevmiştim efendim babam?n anlatt?klar?nda
Hayran olmuştum, kopmuştum küçük dünyamdan
Yaşad?ğ? sürece babamda...
Hep abdestli gördüm babam?
?ki rekat namaz k?lar, dua eder konuşmadan yatard?
Ümidi seni rüyas?nda görmekmiş efendim
Annemden duymuştum.
Gördü mü (!) bilmem hiç anlatmad?
Anlatmaya zaman? olmad? belki
Şimdi ben babam?n b?rakt?ğ? yerden başl?yorum
Umutla yatağa girişte beklerken gelmeni
Yüreğimin t?k?rt?lar?nda uyuyup kal?yorum
Öksüzlüğümün ilk zamanlar?nda babam gelirdi
Gördün mü, geldi mi? diye sorard? yaşl? gözleriyle
Gelmedin, gelmiyorsun efendim
Babam da ümidini kesti benden, o da gelmiyor art?k
Öksüzlüğüm gözlerimi kanat?yor
F?rt?na da kalm?ş sal gibiyim çat?rt?lar başlad?
Sen yaln?z b?rakmazs?n öksüzleri bilirim efendim
Ne olur, bir kez gel de bak yetim gözlerime
Kokunu gönder, aç?k kalan yüreğimin cam?ndan
Selam?n? gönder sabah ezanlar?nda; cam?ma biriken
K?rlang?c?n tebessümünde tebessümün olsun
Öksüzlüğü senden daha iyi bilen olmaz ki
Bir tek amcan kalm?şken yan?nda, gitme demiştin ya
B?rak?p ta gitmemişti seni öksüzlüğünle
Sen de bizi b?rakma efendim;
Yoksa bu öksüzlük eritecek bedenimi
Boynu bükük gezeceğim ?stanbul sokaklar?nda
Baş? okşanan her çocuğun alayc? tebessümlerinde y?k?lacağ?m
Hasretinle yan?p yok olacağ?m efendim
Ne olur! gel art?k efendim


al?nt?