Acılar,dertler düşündükçe büyür beyninde;
Sen büyüttükçe çoğalır gider yüreğinde;
Unutmak istedikçede çanlar çalar beyninde.
Acılar,dertler cayır cayır yakar seni yüreğinde.



Acılar unutuldukça,hafifler beynin.
Alevler söndükçe de,serinler yüreğin.



Ardından düşünürsün fırtınadan sonraki sessizlik gibi;
Ağlarsın belki sağanak yağış gibi!
Sonra gülersinde ufuktaki güneş gibi!
O vakit rahatlarsın açılan bir gül gibi.



Düşünürsün o zaman dünyanın yalan olduğunu,
Dertlerin boş,acılarınsa hoş olduğunu,
Hatırlarsın KUL olduğunu,
Anlarsın önemli olanın öbür dünya olduğunu:
Hakikatinse MAHŞER günü olduğunu...




Mustafa Bilgin COŞAR