KAİNAT NURU EFENDİM (ASV)
Allah’ın Habibi Sensin.
Kâinat nuru Efendim
Dertlerin tabibi Sensin.
Kâinat nuru Efendim
Anlatamaz Sen’i kelâm.
Senle biter keder, âlâm.
Milyon salât, milyon selâm.
Kâinat nuru Efendim
Bu âlem senle bahtiyar.
Kışlarımız olur bahar.
Sensin bize hakîkî yâr.
Kâinat nuru Efendim
Sensiz âlem matemhâne.
Küreler sersem, divane.
Mü'minler sana pervane.
Kâinat nuru Efendim
Âmine’nin tek gülüsün.
Kur’ân’ın hak bülbülüsün.
Sönmeyecek kandilisin.
Kâinat nuru Efendim
Ümmetinden olmak nimet.
Günahkârız, Sen kerem et.
Bizlere eyle şefaat
Kâinat nuru Efendim
Kâhinler haber veriyor.
Papazlar vasfın görüyor.
Putları yere seriyor.
Kâinat nuru Efendim
Hilkatimize vesile.
Senle âlem gelir dile.
Hasretim, rüyamda bile
Kâinat nuru Efendim
Âlemlere rahmet sensin.
Bize lütuf, minnet sensin.
Gönlümüzde cennet sensin.
Kâinat nuru Efendim
Ümmetî, ümmetî dersin.
Tevbekârları översin.
Mü’minleri çok seversin.
Kâinat nuru Efendim
Bütün âlem Sana muhtaç.
Sensin tüm dertlere ilâç.
Başımızda manevî taç.
Kâinat nuru Efendim
Mevcûdât emrini dinler.
Ağaç firakınla inler.
Şevkle tabi olur cinler.
Kâinat nuru Efendim
Dellâl-ı Rabbü’l-Âlemîn.
Bize Şefiü’l-Müznibîn.
Sensin Muhammedü’l-Emîn
Kâinat nuru Efendim
Parmaklar on çeşme gibi
Gönlümün gerçek sahibi.
Rabbin sevgili Habibi.
Kâinat nuru Efendim
Sadık ve nâtık bürhansın.
Hakka apaçık beyansın.
Mü’mine mahbub-u cansın.
Kâinat nuru Efendim
Varlıkların ser zâkiri.
Rabbin hakkıyla şâkiri.
Sevdiğin kıl, şu fakiri.
Kâinat nuru Efendim
Bine baliğ mu’cizen var.
Kamer, emrine musahhar
Gönül daim seni arar.
Kâinat nuru Efendim
Ebûbekir, sıddık yârin.
Sehavetkâr-ı edvârın.
Hicrette refik-i gârın
Kâinat nuru Efendim
Adalet timsâli Ömer.
Hak için nefsini yener.
Hakla batıl ayrılsın, der.
Kâinat nuru Efendim
Osman hilim misalidir.
Haya, edeb timsâlidir.
Şehadet de visalidir.
Kâinat nuru Efendim
Ali, Allah’ın arslanı.
“Veliler Şahı”, ünvanı.
İlmin kapısı, sultanı.
Kâinat nuru Efendim
Şehitler Sultanı Hamza,
Uhud’da durmuş niyaza:
“Mübarek olsun bu gaza”
Kâinat nuru Efendim
Ezanları okur Bilâl.
Kalbleri titretir bu hal.
Sende şefkat, Sende cemal.
Kâinat nuru Efendim
“Sevgi Peygamberi” adın.
Mü’minler esas muradın.
Hasretle kalblerde yâdın.
Kâinat nuru Efendim
Hayatımızın sevinci.
Kur’ân ahlâkı bir inci.
Güzel ahlâkta birinci.
Kâinat nuru Efendim
Güzeller güzeli sensin.
Her dem tebessüm edensin.
Ruhlara huzur verensin.
Kâinat nuru Efendim
En büyük mu’cizen Kur’ân.
Işık kaynağı her zaman.
Aydınlanır kevn-u mekân.
Kâinat nuru Efendim
Mi'raçla çıktın Huzura
Perdesiz kavuşup Nur’a
Âlemi boğdun sürura.
Kâinat nuru Efendim
Medine sana bir minber.
Mekke’de mihrabdır her yer.
Cinne ve inse Peygamber.
Kâinat nuru Efendim
İki cihanın güneşi.
Âlemde yoktur bir eşi.
Gönlümde vuslat ateşi.
Kâinat nuru Efendim
Tevrat’taki adın Ahyed.
İncil’de Faraklit Ahmed.
Kur’ân’da ise Muhammed.
Kâinat nuru Efendim
Çocukları çok severdi.
Onları okşar, öperdi.
“Merhamet ediniz” derdi.
Kâinat nuru Efendim
Dinlerken, döner; dururdu.
Sözü ve özü hep nurdu.
Tane tane konuşurdu.
Kâinat nuru Efendim
Vasfından acizdir Menek
Bize şefaatin gerek.
Yolumuza ışık demek.
Kâinat nuru Efendim
Abdulkadir MENEK 20.04.2007
[Linkleri görebilmek için üye olmalısınız. Üye olmak için tıklayınız...]
Kainat Nuru Efendim (asm)
Ağaç şeklinde
