Gece oldu yine,gündüzden kalanlar birikti önüme.
Derin karanlık var yüreğimde,odamda
Yürek işte.hayat sahasında debelenen bir tutam et mi yoksa umut ve korku kıyısında demlenen bir hayat mı?
Balkondayım…
Biliyorum geleceğini,adım gibi biliyorum.
Tüm kapıları,tüm pencereleri kapattım.içeri girebileceğin hiçbir yer açık olmamalı,
çünkü bu sefer karanlık daha fazla odamda.
Biliyorum gelirsen yine alt üst olacak her şeyim.
sıra sıra dizilen tüm umutlarım devrilecek,
öze dönüş tevbelerim yıkılacak,
yine çökecek dizlerim,
takatsız kalacak yüreğim,
tutmayacak ellerim,
boş boş bakacağım yine insanlara,etrafıma….
Yine susacağım
Gelmemeli,onu içeri almamalıyım,
hep direndim.
Direndikçe kapımı çaldı,kapıma dayandı.
Tüm eşyaları,tüm kelimeleri,tüm pak sözcükleri,tüm duaları,tüm mısraları dayadım kapının ardına.çiviledim,açılmamalı bu sefer bu kapı bu pencereler..
Odamdayım,hissediyorum ayak seslerini…
Bu sefer farklı olacak diyorum kendi kendime,çünkü söz verdim bu sefer,farklı olmalı artık…
Ey efendim.
Böle kalayım yalnızlığımla kalayım
Halimden razıyım,hiçbir zaman almak istemedim içeri onu,yüreğime,kutsal evime…
Soframda yer ayırmadım,yüreğimin baş ucuna oturtmadım…
Biliyorum yine gelecek ve dayanacak kapıma,kıracak hayalleri, gögeren umutları,dağıtacak tüm hayatımı,özenle büyüttüğüm çiçeklerimi…
Koparacak beni benden,sürecek yüreğimi en ucra ve lambasız çıkmaz sokaklara…
Eh alıştım efendim ben gelmesine,istemesemde o gelecek…tüm bendlerimi kıracak…
Yine ben oturup ağlıyacam,yine karanlık basacak evime,odama,yüreğime,yine dağılacak kalbim…
Bazen çok direndim.günler,aylar belki de yıllar…
Ama hep yenildim,hep kırılan kapı benim oldu.
Şimdi kendimle baş başayım.aldım kendimi karşıma ona soruyorum:usanmadınmı ey kendim?
Kapıları,pencereleri kilitlemekten usanmadın mı?
Aynı şeyleri yapmaktan bezmedin mi?
Usandım.inan usandım,bezdim,bunaldım…
Neden bu oluyor her seferinde bende bu hengame?
aynı savaşta yenilmekten bıktım.yüreğimi asmam mı gerekiyor her seferinde.
Aynı düşü görmekten bıktı kalbim…bu sefer farklı olacaktı her seferinde aynı kelimeler…
İçinizde kapıları kilitleyen oldu mu?belki vardı bu hengameyi yaşıyan…
Bana mı mahsus bu…çözen var mı?
Neden hep kapıları,pencereleri kapatan ve sonrada açmak zorunda kalan ben?
neden…sorumlusu kim…belki de bunlar hepsi birer vesvese…
Göğsüme sıkışan vesvese..biliyorum bunlar birer vesvese…belki de gecenin/yaşamın şerri..
Diyorum: