Ölmemişti Nakşıgül, yaşıyordu...



Âşık, hem suretinin hem de sîretinin hüznünde büyüttüğü lalesinin varlığında demlenirken birden bir haberle irkildi.



Lalenin varlığında sürdürdüğü aşkı, artık yerine dönebilirdi.



Katre-i Matem’in çifti Katre-i Hayat gelmişti…



Artık ne lale ne de âşık yalnızdı.



Sevgili, Katre-i Hayat ile gelmişti.



Katre-i Hayat, Katre-i Matem’in çifti, ikiziydi.



Ve beraberinde getirmişti.


Sevgilinin yokluğunda hicran gözyaşlarıyla büyüyen, damlalarının her biri mateme dönüşen lale Katre-i Matem, artık gülümseyen yüzü ile karşısındaydı.



Hayat bulduğu güneşi, Katre-i Hayat gelmişti, sevgiliyle…



Derler ki: Her yıl lale soğanı ekildiğinde içlerinde en büyüğünü bırakıp bekletilince bu soğanın ikizi elde edilir.



Ve aynı renkte ve aynı güzellikte ve dahi aynı kalpte iki lale, ikiz lale…



Katre-i Matem çok beklemişti.



Aşığın gözyaşları kendisini olgunlaştırmıştı ve biliyordu ki, kendisi sevgilinin kalbiydi.



Lale yaşıyorsa sevgili de dönecekti.



Üstelik ikiziyle…



Bir matem damlası kalbi deler mi?



Delerdi…



Bu kalp ki sevgilinin yokluğunda yok olmuş, birikmişse.



Ve Katre-i Matem vücuda gelmişse bu yoklukla.



Katre-i Matem bütün kış biriktirdiği sufi düşüncelerinin sonu...



Katre-i Matem bir asude rüyadan uyanış...



Katre-i Matem vuslatın rengi...



Yoksa bu laleye çok mu umut bağlamıştı?



Katre-i matem’di aşığı sevgiliye ulaştıran, sevgiliyle bir bütün kıldıran…


Bir lale soğanı ne kadar değerli olabilirdi?



Her yıl yalnızca bir müstesna lale açarmış,



Bütün lale ırkının Orta Asya’dan bu yana gelen macerasını özetleyen.



Mevlânâ Celaleddin’in Mesnevisi’ndeki kırmızı neşedir o.



Bir vakitler çimenlerin ve bahçe çitlerinin arasındaki gelincik.



Yunus Emre’nin bahtsız tebessümüdür o.



Ebussuud Efendi’nin kaleminden akan al mürekkebin kara bağrıdır ki:





Renkten renge hulûl eylemse bulmaz idi

Eller üstünde gezip revnak-ı zîbâ lale





“Lale, eğer renkten renge girebilme yeteneği olmasaydı el üstünde tutulan güzel bir çiçek olmazdı.”





Renkten renge girdi lale…



Son rengi


Katre-i Hayat oldu


hem sevgilinin hem de


Katre-i Matem’in rengini değiştirdi…



Can verdi aşığa ve matem bitti…




Mevlânâ muhibbi