Yıllar sonra aynı sokakta karşılaşmak ne kadarda güzel ...
Hayat üzerimize kostümler giydirsede ben seni hala tanıyordum...
Parmağındaki yüzük ile sanırım kendini artık emanet edecek başka birisini bulmuşsun...
Ne hoş değil mi hayat ? ne boş ?

Ellerimle diktiğim gülleri kurutup kalbinin duvarına asmışsın...
Yok artıkbana değer verdiğini mi söylüyorsun...
Hani yıllar önce"istemiyorum seni" dediğin kafede dediğin gibi mi ?
O kadar içten yani...

Yaniaradan o kadar yıl geçtikten sonra bile mi ?
Hani göz yaşlarımlabarajların doluluk oranını yüksek tuttuğum günlerde mi ?
İnanayım mı sanabilmem ki...
Neyse ayrılma hattan...aklıma bağlıyorum seni...

kimsin sen ya? yıkıl karşımdan...