Senden geçene edeple estağfurullah ey aşk!
Senden geçmeyene huu.





Önce vav düştü hattatın yüreğinden parşömene;
Sonra bir siyah gölge…
Gözleri kimsesiz kaldı;
Sözleri kimsesiz…
Vahdaniyeti aksettirdi duvara;
EHAD dedi ta içinden koparcasına…





EHAD…
Dört vav düştü sayfalara bir bir sonra…
Vekil olmam dedi; vali olmam;
Vezir olmam dedi; vahdetim ben…




EHAD…
Sonra bir elif miktarı uzandı öylece umuda;
Mecnun haklıydı dedi kendi kendine;
Leyla bir garip can…
Mevla…





CANAN…
Hattat sustu divit konuştu…
Nun düştü gölgeye usulca…
Nerden geldin? Nereye gidiyorsun? dedi
Neden geldin kainata?
Neden sevdin ki?