günlerdir kan ağlıyor filistin. tüm dünya tv lerin önüne oturmuş seyrediyoruz bu katliamı. bu kanlı görüntüler içimizi acıtıyor. bu kanlı gbörüntüler arasında bi sahne var ki beni üzerinde düşündürdü. saldırı sonrası filistinli bir genç yere oturmuş 'ALLAH BİZE YETER' diye çığlıklar atıyordu...

belki en sevdiklerini kaybetmişti; anasını, babasını, kardeşini, çoluk çocuğunu... belki dünyalık hiç bi şeyi kalmamıştı. bunları düşünürken sıcacık evimde karnım tok, sevdiklerime sarılmanın bedeli bir kaç adım old halde suratımı sallandırışım geldi gözlerimin önüne, utandım.. ya ben olsaydım onun yerinde ne yapacaktım? şeytan ve nefsimin çığlıkları arasında sözlerimi isyana mı boğacaktım yoksa?

zayıflığımı hatırlayıp, Efendimizin(sav) duasını tekrarladım 'ALLAH'IM BENİ NEFSİMLE BİR AN BİLE BAŞBAŞA BIRAKMA.'
artık içimde iman yeni bir anlam buldu 'ALLAH BANA YETER'.