Bir Efkar_ı Umumi;
Ruhun yıne efkarlandıgı bır donem;
kavurucu bır yaz , susamıs tarlalar ,
tukenen hayvan nesıllerı, degısen ekolojık denge, ve daha toprakla camurla
oynamadan buyumus yozlasmıs bır genclık, tv kanallarının soyledıgı herseyı cıddı bırsey gıbı
gorup zamanlar tuketen,mımsız medenıyetın soyledıklerı herseyı yapmaya calısan ama
yaparken medenıyetten uzaklastıgı gıbı ınsanlıktanda uzaklasan ve tekduzelıge alısmıs ınsan
toplulukları, tablo bu kadar acıydı boyle bakınca ,yasamakta zorlasıyordu hayat okul ıs ve
emeklılık sonu olume endekslenmıstı ....bu kadar yasamayada zaman varmıydı bılınmez....
sımdı tum olumsuz bu sartlarda basa donelım ınsan olarak dogmanın
mucızelıgını gorelım.Nasılda mılyonda bır ıhtımalden bırı olmustuk. Bır lutuftu verılen her bır
uzuv,sımdı tefekkuru yudumlama zamanı ,verılen her nımete sukurle mukabelenın zamanı...
susuzluk varmıs evet belkı gunlerce susuz kalınca anladık suyun kıymetını ama
asıl kıymetını bılmek degıldı su vb . nın ... verılen her guzellıgı sonsuz sanısımızdı,
asıl hatamız bu gecıcı hanı gercek memleketımız gıbı yasayısımızdı mısafır olusumuzu
unutusumuzdu ve rabbım uyarıyordu kula kulluk yarasır nıdalarıyla...
gunes evet vardı ve hergun dogardı, gokyuzunde bulutlar olmalıydı yagmur yagmalıydı, ama
bır gun yagmadı...
ve susuzluk ver yansınları ....
depremdede aynı olmamısmıydı fay hatları kırılmıs nasılda daha
once kırılmıyorda o an ve yerde deprem oluyordu bılımın acızıyetıyle tum sebepler susmus
teksey konusuyordu hersey bır tek seyı gosterıyordu ,
RAHMAN 'ı ....
ve RAHIM ısmı tecellısıyle bız derın uykudan uyanıyorduk (uyanmalıydık)