Hayvanlar için bazı sıfatlandırmalar ve nispetlendirmeler vardır.Bunlara örnek vericek olursak;
-Kediler nankör,köpekler ise sadık hayvanlar olarak nitelendirilir.Ancak kediler islam alimlerince mübarek hayvanlar olarak tanımlanırken,köpeklere pek hoş bakılmamıştır.
-Çalışkanlık timsali karıncalar ve bal arılarına bakacak olursak karıncalar ayaklar altında gezerken,bal arıları baş üstünde gezerler.
-Balıklar en aptal hayvanlar diye bilinirken,tilkilerde sinsi bilinir.Ancak balıklar bir o kadar semizken,tilkilerde o kadar zayıftır.
Kediler asıl verenin ve alanın kim olduğunu bilerek tüm minnetarlıklarını Allah(c.c)ya yaparken ve şükürlerinide lisan-ı halleriyle dile getirirler(keşke kedilerin zikirlerini dinlesek).Ancak vasıtalara ve kullara bel bağlamadıklarından halk arasında nankör diye bilinirler,bu bir paradokstur.Ancak mübarek hayvanlardırlar.
Köpekler ise yüce yaratacıyı unutup,onlara rızık veren aracıya ve kullara bel bağlayıp,minnetarlıklarını her durumda insanlara sadakatle gösterdikleri için "en sadık hayvan"ünvanını almıştır ve insanlardaki psikolojik sapmalardan dolayı,insan hatta ve hatta evlat sevgisinin yerini almıştır.Ancak işin özünde ,köpekler ,islam dinince çok hoş bakılan hayvanlar değillerdir.
Çalışmak çok yüce bir haslet olduğu için karıncalar ve bal arıları mübarek hayvanlar olarak nitelendirilmişlerdir.Bal arıları müthiş bir sistematikle ve inanılmaz bir şevki ilahiyle çalışmakta ve bal üretmektedirler ama bu baldan sadece hayatlarını idame ettirecek kadar alıyorlar.Tüm ballarını insanoğluna bırakıyorlar.Bu Sebeple baş üstünde gezmektedirler.
Karıncalar ise çoğumuz şahit olmuşuzdur bazen kendi gövdelerinden büyük yiyecekleri yuvalarına taşımaya çalışırlar.Bu tamahkarlıklarından dolayı ayaklar altındadırlar.
Balıklar karınlarının doyduğunu bile anlamayacak kadar aptal hayvanlar olmalarına rağmen,kanaatkar olmalarından rızıkları en güzel şekilde önlerine gelmektedir ve semiz hayvanlardır.Tilkiler avlarını yakalama konusunda sinsi tavırlarına rağmen hırsı yüzünden av peşinde koşmaktan zayıf hayvanlardır.
Belkide minnetimizi ve şükrümüzü insanlara ve olaylara değil asıl sahibine Allah(c.c)ya vermememizden ve tamahkarlığımızdan,kanaatkar olmamamızdan zillet içinde yaşamamıza ve insanlar karşısında sürekli dilenci konumunda bulunmamıza ve darulmahvımıza sebep olmaktadır.Demek ki canlılar kabiliyetlerinden ve vasıflarından ziyade acziyetine göre ve Allahın emrettiği emirler üzere bulunmasına oranla nasiplerini almaktadırlar.Bizler hayvanlardaki bu paradokstan yola çıkarak kendi hayatımızdaki bazı sorularımıza yanıt alabiliriz ve onların hayatları bizim hayatımıza ışık tutabilir...