Risale-i Nur okumalarında hiçbir zaman unutmayacağımız ve her zaman aklımızda tutacağımız, uyacağımız ve uygulayacağımız bir mühim mesele de mesul olmaktır, mesuliyettir…
Şu kadar zamandır Risale-i Nurlardan haberdarım, Risale-i Nur’ları okuyorum demek dile kolay… Ve devam edebilmeliyiz şu kadar mü’mine ulaştım, şu kadar muhtaca anlattım, şu miktarlarda neşr-i envar-ı Kur’aniyede çalıştım diyebilmeli ve yaptığımız gerçekleştirdiğimiz hizmet-i imaniye namına faaliyetleri, işleri devam ettireceğim, devam ediyorum diyebilmeliyiz.

Kimse kimseye bir sorumluluk, mesuliyet yüklemekle vazifeli değildir. Ancak Risale-i Nurları senelerdir tanıyan, okuyan, anlayan ve anlatan eğer biziz diyorsak ve muhtaç gönüllere ulaştıramamışsak mesulüz, sorumluyuz.
Evet bu sorumluluğun ve mesuliyetin altından ancak Risale-i Nurları imanımızı kurtarmak, muhafaza etmek ve kuvvetlendirmek noktalarından anlayarak ve şuurlu, sistematik bir şekilde okuyarak kurtulabiliriz… Okumak demek daima anlayarak okumak olmalıdır…
Sistematiğe gelince filan kitaptan başla, filan kitaptan oku yerine hangi kitabı istiyorsan, hangi konuyu merak ediyorsan o kitaptan başla ve o konuyu okumaya, anlamaya çalış bizim sloganımız olmalıdır.
Bir mevhibe-i ilahi olan ve ihsan ve ikramın, nasibin büyük ölçüde aşikare bir şekilde kendisini gösterdiği Risale-i Nur okumalarında esas: bir cümle, bir paragraf, bir sayfa, bir konu, bir kitap ve külliyat olarak ...