+ Konu Cevaplama Paneli
Gösterilen sonuçlar: 1 ile 7 ve 7

Konu: Hasan Feyzi Abinin Manzumesi!-

  1. #1
    Vefakar Üye efnan_nur - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Dec 2008
    Bulunduğu yer
    istanbul
    Mesajlar
    500

    Standart Hasan Feyzi Abinin Manzumesi!-

    Anam ve babam ve tatlı canım sana feda olsun Üstadım! Bir kaç gündür, acılarımıza zehirler katan ve ciğerlerimize şişler ve hançerler saplayan ve gözyaşlarımızı kızıl ırmaklara çeviren acı ve kara haberler almaktayız. Işığında derdimize devâlar aradığımız o mübârek ay, akibet husufa mı uğruyor. Nuruyla bu güzel vatanı aydınlatan ve parlatan Üstadımız, bir daha dönmemek ve bizlere görünmemek üzere, âkıbete göç mü ediyor. Vâ halila.

    Neşr ve ta’mim buyurduğunuz vasiyetnâme, bizler için hakîkaten böyle bir kara haberi bildiren bir ye’s ve mâtem işâreti midir? Yoksa yıllardan beri rûy-i zeminde ağlayıp, inleyen kimsesiz müslümanların, büsbütün kurtuluş beşareti midir? Bize bir haber sal. Sal ki; eğer böyle bir beşaret ise; senelerden beri hep ağlayan gözyaşlarımızı tutup, biraz da gülmesini bilelim ve öğrenelim.

    Acaba bu, bize tahminlerimizi te’yid ve takviye edecek bir nevruzîmi yoksa Maazallah gözyaşlarını çağlatıp umman edecek bir nevmidî mi verecek? O bir vasiyetnâme mi? Yoksa bir tebriknâme mi? Yoksa oğul, uşak, ve aileden mahrumum, belki bana yas tutan ve mersiye yazan olmaz diye, kendi mersiyeni kendin mi yazdın Üstadım.
    Senin sayısı yüz binleri aşan büyük bir aile efradın var. Hem öyle ki: Eğer istesen, hepsi sana hayatlarını feda’ya hazır, sana üç yüz elli milyon insan yas tutup ağlar. Belki sana aylar ve güneşler de ağlar, sana melekler mersiyeler okur ve yazar. Sana, seninle beraber dâima
    deyip zikir eden geceler de, gündüzler de ağlar Üstadım.

    Şimdiye kadar hangi ölünün böyle milyonlarca yascısı, mersiyecisi ve aile efradı vardır ki: Bize sultanların ve hakanların bile bırakamayacağı bir mirası, çok zengin ve büyük bir hazineyi ölmeyecek olan Risâle’t-ün Nur’u armağan edip asıl dosta gidiyorsun.
    Allah senden ebediyyen râzı olsun Üstadım. Demek bundan sonra kederlerimizi onunla giderip, bütün müşkillerimizi o Risâle-i Nur’a havale edeceğiz? Gece ve gündüz hep onunla mı müteselli olacağız?
    Demek

    فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ

    Öyleyse Allah'a firar edin (kaçın ve sığının)


  2. #2
    Vefakar Üye efnan_nur - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Dec 2008
    Bulunduğu yer
    istanbul
    Mesajlar
    500

    Standart

    diyerek hayatının bizim hakkımızda hayırlı ve nurlu olduğu kadar, mevtinin de aynı vecihle yine bizler için iyi ve hayırlı olduğunu göstermek istiyorsun. Şahsıma ait diye, belki bu yazılarımı da kabul etmek istemezsin, fakat kabul buyurmanı rica ederim. Çünkü ben, seni medh ve sena etmiyorum. Ben senin medhini ve vasfını, hep Hazret-i Kur’ân’a havale ediyorum.
    Esasen bende o dil, o kudret o iktidar yok ki; ben ancak, bu ölme ve göçme hâdisesinin bize saldığı elemlerden ve yağdırdığı kederlerden, ancak bir damlasını yazıyorum.
    Zaten şimdiye kadar sana Gavs dedik, Münci dedik, Kutub dedik hiçbirini kabul etmedin. Veli dedik, Hazret dedik, asla iltifat etmedin. İsmini ve resmini, nam ve nişanını hep unutmak ve unutturmak istedin. Kendini hâk ile yeksân ettin, son Ebu’t- türab da sen oldun. Senin Kur’ân hâdimliğinin meddahı ve vassafı o Hutbe-i Ezelîye iken, biz âcizler seni nasıl medh edebilirdik, nasıl târif ve tavsif edebilirdik.
    Mâdem ki, Kur’ân sana Said demiş.. Elbette sen saidsin hem ismin ve hem resmin saiddir.
    Mâdem ki, Kur’ân sana Said demiş.. Elbette hem için temiz ve tahir, hem de dışın.
    Mâdem ki, Celcelutiyye sana Bedi’ demiş. Bundan daha güzel medh ve bundan daha a’lâ ve ezka bir vasıf mı olur? Sen böyle nişanlar ve ihsanlarla bu asrın bir hidayet serdarısın. Bizler senin kadrini ve bu kıymetini bilemedik. Senin büyük kadrini ve şanını gelecek olan asırlar takdir edip, asıl menkıbe ve mersiyeni yine onlar yazacaklar.
    Âh... ne olurdu, şimdi şu sayılı nefeslerini verdiğin şu anda, şu son deminde, huzurunda ve yanında bulunup, sana hizmet edebilse idim. Son kelamını ve son vasiyetini işitebilse idim. Hararetten kuruyan o mübârek ağzına sıcak bir fincan çay, birkaç damla su verebilse idim. Ağrıyan mübârek kollarını ellerimle tutup oğuşturabilse idim.
    Risâle’t-ün Nur’un te’lifini tamam edip, neşrinin dahi esbabını te’min ve tanzim ederek ve talebelerinize, biz âcizlere bırakarak ebedîyete, Refîk-ı A’lâ’ya ve Allah’a gidiyorsun. Âlem-i ervaha uçtuğunda bizi unutma.
    Büyük ağabeyimiz ki, şanlı ve muhterem Şehid Hâfız Ali’dir. Ona ve bütün kardeşlere ve ecdada ve atalara ve evliyanın büyük ruhlarına bizden selâm et. Halet-i nez’imizde, ve berzahımızda, Ruz-î ceza ve mahkeme-i kübrâmızda bize şefaatçi ol..
    Âh.. demek o sû-i kastçılar, nail-i meram mı oluyor. Demek güzel yüzün, bize artık haram mı oluyor?
    Âh.. ahbabın ağlayıp, a’danın güleceği böyle kara bir günü görmek istemezdik. Biz hep, halâsı bekler ve arardık. Demek onlara bayram, bize matem mi var. Biz dostlara ne diyelim, seni soranlara ne cevap verelim. Demek bundan sonra, seni bu dünyada şu baş gözümüzle bir daha görmiyecek miyiz? Artık vuslat, hasrete mi döndü? Öyle ise rüyamızda olsun bize görün dur. Kusurumuza bakma, âlem-i hayal ve menamda olsun teselli buyur. Biz senin terhisini ister ve serbest olmanı dilerdik, fakat öyle mevt tezkeresiyle değil. Yoksa ten kafesinden uçan cankuşunun, daha şen ve daha serbest beden kınından çıkan o ruh kılıncının, daha parlak, daha keskin olacağını ve o vakit bize daha şefik ve daha rahîm ve daha kurtarıcı olacağı için mi, ölümü arzuladın Üstadım.
    Çünkü Hâfız Ali’yi evvelce yerine bedel göndermeye râzı olduğun ve icra ettiğin halde, bu sefer hiç bir bedel ve feda da kabul etmiyorsunuz. Hüsrev gibi bir sevgilinin, senin yerinde ölmek teklifini red ediyorsunuz.
    Demek göç ve sefer muhakkak mı Üstadım. Demek Hazret-i İmâm-ı Ali’yi ağlatıp, Ömer’i şaşırtan, Ehl-i Beyti inletip, Medine-i Münevvereyi karartan o hâl-i pürmelalin bir nümûnesi, âkıbet bizim garip başlarımıza da mı çöküyor. Pek vakitsiz pek erken değil mi Üstadım..
    Sana bu mektubum acaba son mu olacak, diye titriyorum. Gerçi sen diyorsun; mektuba, şahsa ve söze ne hâcet, bize uzaklık ve yakınlık yok, birimiz şarkda, birimiz garbda veya kabirde olsa, yine istediğimiz zaman görüşebiliriz. Evet âmenna bu doğrudur. Fakat benim gibi körler ve körpeler ne yapsın Üstadım.
    Otuz yıl evvel lemeatınızda yazdığınız:
    “Yetmişinci olmuştur, o mezara bir mezar taş,Beraber ağlıyor hüsran-ı İslâm’a.”
    hakîkatı bu muydu, böyle mi tecelli edecekti? Aziz canınızın canan eline cemâl güllerine ermesi bu dem mi idi?
    Yirmi beş yıldır çekmekte olduğunuz çilelerden halâs ve necatınız böyle ölümle mi, ayrılıkla mı olacaktı? Acılar ve ağrılar çeken ve zehirler içen o mübârek kalbinizin istirahatı, böyle varıp kara toprağa yatmakla mı olacaktı?
    Hiçbirimizin huzurunuzda hazır bulunmadan ve bu gözümüzle bir daha görmeden, yapayalnız ve hücra bir köşede bu ölümün, bu ufulün ne acı ve ne hazîn.. Günün birinde birdenbire Üstad ölmüş âh.. diye bir ses işitmek veya bir iki satırlık mektup almak veyahut rüyada görüp pürtelaş uyanmak ve sarsılmak ne kadar elim Üstadım..
    Mübârek vasiyetnâmenizi görmek ve okumakla ve korkulu ve endişeli haberler gelmekle beraber, biz hâlâ bu irtihal ve mevt hâdisesinin bu kadar yakın bir zamanda vuku bulacağına inanamıyoruz. Hattâ bunu şu sûrette te’vil ve hayır ile tefsir ederek, bunun eza ve işkencelerden ve esaretten kurtulması ve dirilmesi alâmetidir diye telakki ediyoruz.
    Evet mâdem ki,

    فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ

    Öyleyse Allah'a firar edin (kaçın ve sığının)


  3. #3
    Vefakar Üye efnan_nur - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Dec 2008
    Bulunduğu yer
    istanbul
    Mesajlar
    500

    Standart

    var. Senin de birgün olup öleceğini biliyoruz. Fakat böyle tenha ve gârib, mesmum ve mağmum ve işkencelerle ve biraz da mevsimsiz olarak değil;
    Yirmi beş senedir, seni hep menfalarda ve hep hücralarda arayan bu hicranlı gönüller, demek hiç mi gülmeyecek. Üç-beş sene hattâ bir senecik olsun, gözlerimizle serbest olarak, bu derdliler ve kimsesizler hiç mi görmeyecek.
    Zehirli yılan ve akreplerin bile gezip dolaşmasına, vahşi ve kâfirlerin bile serbest yaşamasına açılan bu yeryüzü, yalnız sana mı yasak. Dünya kurulalı akan ve harlayan ve her zîruha helâl ve mübah olan gümüş gibi ırmak ve çayların tatlı ve serin suları, bağ ve bahçe ve gülistanları ve bunların türlü çiçek ve meyveleri yalnız sana mı memnu!
    Çekilen âhlar yüzünden yalnız senin değil, yüzlerle yerinden delinen hepimizin ciğerlerimizin tâmiri ve tedavisi kabil değil. Biz hep ağlayan bu beşeriyetin gözyaşlarının seninle, yâni Risâle-i Nur ile dineceğine, hep sızlayıp acıyan kalblerin, hâdim olduğun nurlarla teselli bulacağına bel bağlamış ve inanmıştık.
    Böyle bir emr-i Hak vuku bulduğunda, seni nerede defn edeceğiz. Konya’da Hazret-i Meylana’ da mı? Civar-ı Hazret-i Eyyüb’de mi? Yoksa Cennetü’l-Mualla veya Cennetü’l-Bâki’de mi? Bunu bize açıkca bildir.
    Hayır Ûstadım, gel biz seni Risâle-i Nur tercümanı şahsiyetiyle gönlümüze gömelim. Her zaman seni orada görelim, görüşelim, her zaman sevelim ve sevişelim ve söyleşelim. Yahut bu ciheti

    Hadîs-i Âlisine havale ederek, vasiyetnâmenizde onun için mi beyan ve tasrih buyurmadınız. Eğer böyle ise Emirdağ’ını intihab ve ihtiyar ettiğiniz anlaşılıyor.


    Âh..O Emirdağı... biz onun nasıl bir dağ olduğunu hâlâ anlayamadık. Ondaki esrarı hâlâ çözemedik. O dağ hakîkaten Emirdağı mı? Yoksa esirdağı mı? O dağ bize bir dağ oldu. O dağın vurduğu dağ yine bizi dağladı. Onun dağı bizi yaktı, kavurdu. O dağ bizim bir dağımız üzerine binlerle dağ vurup, hepimizi dağdâr-ı hüzün ve elem etti.
    Âh.. o dağ yüzbinlerle kardeşin yetim kalmasını kasdetti. Hepimizi diri diri ateşlere yaktı. Hasılı o dağ seni harab, bizi kebab etti Üstadım. Ona Emirdağı değil Emerdağı, eceldağı demeli. Seni aramızdan alıp kendine ve içine çeken o dağa, Emirdağı değil, Emendağı demeli.
    Ey nefs-i rahmaniyesiyle dirilen Üstadımız.. Said öldü desek, inanırlar mı? Hem said ölür mü, ölen şaki ve hayvan değil midir? Buyurduğunuz gibi bu ancak bir yer değiştirme ve muvakkat bir ayrılmadır. Fakat bizim için çok acı çok..
    “Ey benim kıymetli babam” diye ağlayan Fatıma’t-üz Zehra anamız gibi “Ey seyyidimiz, ey Üstadımız.. Va esefâ, va kürbeta” diye yaşlar döküp ağlıyoruz. O anamızın dediği:

    misillü biz de deriz:
    Âh sevgili Üstadımız.. Üzerimize öyle musibetler çöktü ve döküldü ki; eğer o musibetler şu güneşli güzel gündüzler üzerine dökülse ve yağsa idi, gündüzler kararır muhakkak gece olurdu. Artık bundan sonra yapacağımız birşey varsa, o da semler içen, gamlar çeken Üstadınız göçtü bekâya, hasret kalan kardeşlerim, dostlarım size olsun elveda deyip, ağlamak hep ağlamak.
    Üstadım sen dünya lezzetini tatmadan, ömründe bir kere olsun bu fena güllerine el uzatmadan ve uzana uzana bir saat bile sıcak ve rahat döşeklerde yatmadan, akıbet bırakıp gidiyorsun. Şimdi biz Hacca’tü’l-Veda’sız böyle bir ölüme nasıl inanalım.
    Ey Fahr-i Âlemin nurdan incisi,Ey ehl-i İslâm’ın bir müncisi,Gel sana bir değil, bu sefer bin bedel verelim de şu rıhlet, şu hicret şu hicran daha bir kaç sene sonraya kalsın. Hep beraber arz-ı hicaza varalım. Kabe’ye yüzler sürelim, bizi Arafat’a çıkar. Son sözlerini Hind’den, Yemen’den, Irak’dan, Afgan’dan ve dünyanın her yerinden o mahall-i mübârek ve mukaddeste toplanan bütün müslümanlara, bütün âşıklara ve bütün hicranlı gönüllere söyle, bize tekrarlayıp,

    derken, âlem-i gayb ve ervaha işte oradan pervaz et. Mübârek cesedini alıp hürmetle Harem-i Şerif’e getirip, pâk olan vücudunu âb-ı zemzem ile gasl ederken, biz de bir taraftan hiç durmadan akan gözyaşlarımızla yıkanıp, arınalım.
    Mübârek nâşını Risâle-i Nur’dan yapılan ak kefene kat kat sarıp, misk-i anberle buhurladıktan sonra, öd ağacından yapılan hususi tabuta koyup, son defa olmak üzere, bir daha ellerini öperek Kâbe-i muazzamanın kara perdesini de üstüne çekerek, Hacerü’l-Esved huzuruna çıkalım. Ka’be avlusunda toplanan ve daireler şeklinde saf, saf dizilen yüzbinlerle ehl-i îman ve melâike-i arz ve âsumana, o aziz ruhun imam olup cenaze namazını eda edelim. Arştan ve hatiften duyulan “Nice bilirsiniz?” sualine;
    Fahr-i Âlemin nurdan bir incisi bu,
    Ehl-i İslâmın büyük bir müncisi bu,
    Şanında söylemiş Kur’ân-ı Mecid,
    Deriz hep,

    فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ

    Öyleyse Allah'a firar edin (kaçın ve sığının)


  4. #4
    Vefakar Üye efnan_nur - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Dec 2008
    Bulunduğu yer
    istanbul
    Mesajlar
    500

    Standart

    iye cümleten cevap verip, oradan başlarımız ve parmaklarımız üstünde, yalın ayak ve baş açık, arz-ı Hicazı velveleye ve dehşete salan tekbir ve tehlil sadaları ve meleklerin de çıkardığı yas ve matem sesleriyle, Medine-i Resulullâh’a ve Ravza-i Mutahhara’ya varalım.


    İşte emanetin, işte Risâle’t-ün Nur’un kahramanı, işte Kur’ân’da (Saîd) ve Hadiste (Seyyid) diye söylenen mübârek Üstadımız diyerek, seni Fahr-i Âleme sunalım. O nurani yeşil perdeler arkasında uzanan Muhammedimizin (S.A.V.) mahbubumuzun nur elleri, tabutunu kendine ve kabr-i saadetine çekerken, hepimiz bayılıp bir daha ayılmamak üzere, ALLAH na’rasıyla Ravza-i Pâk’e serilip ve


    olup biz de canlarımızı cananımıza verelim ve


    sırrına erelim.

    فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ

    Öyleyse Allah'a firar edin (kaçın ve sığının)


  5. #5
    Vefakar Üye efnan_nur - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Dec 2008
    Bulunduğu yer
    istanbul
    Mesajlar
    500

    Standart

    Hazretinize Buradan Ayrılık Söylemiştim.
    Çekilip nur-u hidayet, yine zindan olacak

    Yine firkat, yine hasret, yine hüsran olacak,
    Yine sen, yaş yerine kan akıtıp ağla gözüm..
    Çünkü hicran dolu kalbim, yine hicran olacak.
    Yine göç var diye, mecnûna haber verme sakın,

    Yine matem, yine zâri, yine efgan olacak.
    Açılan ol gül-ü tevhid, sararıp solsa gerek,
    Kapanıp Kâbe-i irfan, yine vîran olacak.
    Haber aldım ki, yarın yâd olacakmış bize yâr

    Ne büyük yâre ki, kimler buna derman olacak,
    Bu büyük dert-i elemden, kime şekva edeyim.
    İşiten nâlemi, hep ben gibi nâlân olacak
    O şifa-bahş olan envarını sen çeksen eğer,

    Bana kim nur verecek, kim bana Lokman olacak.
    O temiz pak nefsin âb-ı hayatı bu çölün,
    Onu dûr etme ki, her ferd ona reyyan olacak.
    Hele ol nur-u şerifin, kime değmişse eğer,

    Küçücük zerre de olsa, mâh-ı tâbân olacak.
    O lütufkâr, o keremkâr eli öptükçe, benim,
    Bu küçük kalb-i hazinim, yine handan olacak.
    Bab-ı feyzinden ırak olmayı asla çekemem,

    Dahi nezrim bu ki, canım sana kurban (Hâşiye) olacak.
    Nazarın erse, garib başıma ey nur-u hüda,
    Bu gün artık bu hakir bende de umman olacak.
    Bu anasır, yüzüne her ne kadar çekse hicab;

    Yine haksın, buna şahid yine Kur’ân olacak.
    Kab-ı Kavseynden alıp dersimi, bildim ki ayân,
    O güzel nur-u bedi’ mânevi sultan olacak.
    Sakınıp, Feyzi-i biçâreye bahs açma bugün,

    Yeni baştan yine şeyda, yine giryan olacak.
    Biçâre talebeniz

    HASAN FEYZİ

    ----------------------------


    Hâşiye: Bu şehid kardeş gibi, Nurun kahraman fedâkar şakirdlerinin pek kuvvetli duaları o zehiri kırdı. O vasiyetnâmenin hükmünü te’hire vesile oldu.

    فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ

    Öyleyse Allah'a firar edin (kaçın ve sığının)


  6. #6
    Ehil Üye Şahide - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Jan 2008
    Bulunduğu yer
    İstanbul
    Mesajlar
    9.198

    Standart

    Alıntı sirac_ün_nur Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster

    Mâdem ki, Kur’ân sana Said demiş.. Elbette sen saidsin hem ismin ve hem resmin saiddir.
    Mâdem ki, Kur’ân sana Said demiş.. Elbette hem için temiz ve tahir, hem de dışın.
    Mâdem ki, Celcelutiyye sana Bedi’ demiş. Bundan daha güzel medh ve bundan daha a’lâ ve ezka bir vasıf mı olur? Sen böyle nişanlar ve ihsanlarla bu asrın bir hidayet serdarısın. Bizler senin kadrini ve bu kıymetini bilemedik. Senin büyük kadrini ve şanını gelecek olan asırlar takdir edip, asıl menkıbe ve mersiyeni yine onlar yazacaklar.





    Şudur cihanda benim en beğendiğim meslek
    Sözüm odun gibi olsun, hakikat olsun tek!

    Mehmed Akif Ersoy


  7. #7
    Müdakkik Üye sargenc - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Aug 2009
    Bulunduğu yer
    denizli
    Yaş
    28
    Mesajlar
    611

    Standart

    Alıntı sirac_ün_nur Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
    Çekilip nur-u hidayet, yine zindan olacak

    Yine firkat, yine hasret, yine hüsran olacak,
    Yine sen, yaş yerine kan akıtıp ağla gözüm..
    Çünkü hicran dolu kalbim, yine hicran olacak.
    Yine göç var diye, mecnûna haber verme sakın,

    Yine matem, yine zâri, yine efgan olacak.
    Açılan ol gül-ü tevhid, sararıp solsa gerek,
    Kapanıp Kâbe-i irfan, yine vîran olacak.
    Haber aldım ki, yarın yâd olacakmış bize yâr

    Ne büyük yâre ki, kimler buna derman olacak,
    Bu büyük dert-i elemden, kime şekva edeyim.
    İşiten nâlemi, hep ben gibi nâlân olacak
    O şifa-bahş olan envarını sen çeksen eğer,

    Bana kim nur verecek, kim bana Lokman olacak.
    O temiz pak nefsin âb-ı hayatı bu çölün,
    Onu dûr etme ki, her ferd ona reyyan olacak.
    Hele ol nur-u şerifin, kime değmişse eğer,

    Küçücük zerre de olsa, mâh-ı tâbân olacak.
    O lütufkâr, o keremkâr eli öptükçe, benim,
    Bu küçük kalb-i hazinim, yine handan olacak.
    Bab-ı feyzinden ırak olmayı asla çekemem,

    Dahi nezrim bu ki, canım sana kurban (Hâşiye) olacak.
    Nazarın erse, garib başıma ey nur-u hüda,
    Bu gün artık bu hakir bende de umman olacak.
    Bu anasır, yüzüne her ne kadar çekse hicab;

    Yine haksın, buna şahid yine Kur’ân olacak.
    Kab-ı Kavseynden alıp dersimi, bildim ki ayân,
    O güzel nur-u bedi’ mânevi sultan olacak.
    Sakınıp, Feyzi-i biçâreye bahs açma bugün,

    Yeni baştan yine şeyda, yine giryan olacak.
    Biçâre talebeniz

    HASAN FEYZİ

    ----------------------------
    Nasıl bir aşktır bu..Bizim aşkımızın kaç mislidir ki bu şiiri yazabilir? yeteneklidir yazar, değil!!! Bu şiir yeteneğin değil aşkın ürünü..
    "Bana kim nur verecek, kim bana Lokman olacak."

    Ne kadar derin bir mana...Acaba biz o zaman olsak, gerçekten canımızı feda edebilir miydik?....Allah şehidimizin şefaatinden faydalanmamızı nasip eylesin..Amin..


    En hayırlı genç odur ki; ihtiyar gibi ölümü düşünüp âhiretine çalışarak, gençlik hevesatına esir olmayıp gaflette boğulmayandır.

+ Konu Cevaplama Paneli

Konu Bilgileri

Users Browsing this Thread

Şu an 1 kullanıcı var. (0 üye ve 1 konuk)

     

Benzer Konular

  1. Risale Kuran Hasan feyzi abi
    By ehlisuffa in forum Risale-i Nur Talebeliği
    Cevaplar: 12
    Son Mesaj: 07.12.14, 00:28
  2. Hasan Feyzi Abi'den Ağlatan Mektup..
    By Muntesip in forum Bediüzzaman'ın Talebeleri
    Cevaplar: 6
    Son Mesaj: 03.10.08, 12:49
  3. Hasan Feyzi Yüreğil
    By samuelboils in forum Bediüzzaman'ın Talebeleri
    Cevaplar: 3
    Son Mesaj: 16.11.07, 10:13
  4. Tam Bir Talebe: Hasan Feyzi
    By yagmur in forum Bediüzzaman'ın Talebeleri
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj: 01.12.06, 10:56
  5. Hasan Feyzi Yüreğil
    By EnVaR in forum Bediüzzaman'ın Talebeleri
    Cevaplar: 2
    Son Mesaj: 13.11.06, 08:45

Bu Konudaki Etiketler

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Var
Yemek Tarifleri ListeNur.de - islami siteler listesi
Google Grupları
RisaleForum grubuna abone ol
E-posta:
Bu grubu ziyaret et

Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.0