Vakti ile bir sâlik, seyr-u sulûkta önemli merhaleler kat eder ve sonunda keşfi açılır.

Bakar ki, maneviyattaki makamı arş-ı âlâda iken, kendisini yetiştiren mürşidinin makamı yerdedir.

O yedi kat semalarda seyran ededursun mürşidini yerle bir görmek içinde vartaların oluşmasına,

Mürşidini küçük görmesine sebebiyet verir.

Bu da muhabbetin kesilmesine ve mürşidinden istifade edememesine sebebiyet verir.

Bu hal böyle devam ederken duruma vâki olan şeyhin has evlatlarından biri ona şunu söyler:

“Kardeş; senin bu durumun iyi değildir.

Bizim gibilerini yedi kat semaya çıkarmak için,

Allah Dostları yerde gezerler.”