Nedense yaşamı ve insanları olduğu gibi değil de her zaman olmasını
> istediğimiz gibi görmeye çalışıyoruz... İçimizde acabaların gezdiği "Bu
> sefer doğru mu yapıyorum ?" gibi kendimizi sorguladığımız dönemlerimiz...
> Yaptığımız her hatadan sonra kendimize kızıp kısa süren pişmanlığın ardından
> tekrar aynı hataları yapmamız... Belki bunların hepsi insan olduğumuz
> içindir; ama hepimizin aradığı tek şey var ki karşılıksız sevilmek ... Bu
> çok zor bir ihtimal gibi duruyor hayatın içinde; ama ... Mevlana'nın bir
> sözü var:
>
> Domuzların önüne inciler serilmez
> Mücevherden sarraflar anlar ancak başkası bilmez
> Ne farkader ki kör bir insan için elmas da bir cam da
> Sana bakan bir kör ise,
> Sakın kendini camdan sanma!...

Dua ile