Vaktiyle bir profesör ormanın içinde güzel bir villa yaptırmış. Maksadı tatilde biraz sakin, gürültüden uzak çiçeklerle kuşlarla iç içe günler geçirmek. Ama hiçte öyle olmamış. Bir gün sabahın beşinde çoban, sürüyü önüne katmış. Villanın yanından geçiyor.
Ertesi sabah profesör çobanın önünü kesmiş. Çobana demiş ki; Benim her sabah beşte kalkmam lâzım. Sen beni her sabah uyandır, paspasın altından paranı al demiş. Çoban da nasıl olsa geçiyorum parayla da bir şeyler alırım. Diye düşünmüş.Ertesi sabah geçmiş, paspasın altından parasını almış.Tabiî profesör çoban geçtikten sonra yatıyormuş. Onuncu gün paspasa parayı koymamış. Çoban sevinçle elini paspasa atmış, ama parayı bulamamış. Çoban sinirlenmiş, başlamış bağırmaya. “İyilikten anlamıyor bu insanlar. Bir daha geçmeyeyim de görsün.” Demiş.
D 6 Derleyen:
SELÂHADDİN VATANSEVER