Bir zaman, dünyaca sahâvetle (Cömertlikle) meşhur Hâtem-i Tâî, mühim bir ziyafet veriyor. Misafirlerine gayet fazla hediyeler verdiği vakit, çölde gezmeye çıkıyor. Bakar ki, ihtiyar fakir adam, bir yük dikenli çalı ve gevenleri beline yüklenmiş, cesedine batıyor, kanatıyor. Hâtem ona dedi;
“Hâtem-i Tâî, hediyelerle beraber mühim bir ziyafet veriyor. Sen de oraya git; Beş kuruşluk çalı yüküne bedel, beş yüz kuruş alırsın.”
O muktesit ihtiyar demiş ki: “ Ben bu dikenli yükümü izzetimle çekerim, kaldırırım; Hâtem-i Tâî’nin minnetini almam.”
Sonra Hâtem-i Tâî’den sormuşlar: “ Sen kendinden daha civanmert, aziz kimi bulmuşsun?” demiş: “İşte o sahrada rast geldiğim o muktesit ihtiyarı benden daha aziz, daha yüksek, daha civanmert gördüm.”

Bu Güne Bir Hikâye (2) [Sözler’den]

Hazırlayan: Selahaddin Vatansever svsevr99@hotmail.com