+ Konu Cevaplama Paneli
Gösterilen sonuçlar: 1 ile 8 ve 8

Konu: İmansız Amel ve Amelsiz İman Nasıl Olur

  1. #1
    Ehil Üye hayırlısı - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Sep 2007
    Bulunduğu yer
    İstanbul-Kilis
    Mesajlar
    1.194

    Standart İmansız Amel ve Amelsiz İman Nasıl Olur

    Soru bu "?mans?z Amel ve Amelsiz ?man Nas?l Olur" . Demiyorum olur veya olmaz , Nurlarda Üstad çoğu yerlerde gerekenleri söylemiş , hat?ralar da var , işin aç?kças? biraz kar?şt? kafam , Nurlardan al?nt?larla yorumlar?n?z? bekliyorum.
    Konu hayırlısı tarafından (09.11.07 Saat 17:33 ) değiştirilmiştir.
    Evet, hakiki imanı elde eden adam, kainata meydan okuyabilir ve imanın kuvvetine göre, hadisatın tazyikatından kurtulabilir. AMENNA

  2. #2
    acizizfakiriz
    Guest acizizfakiriz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    Alıntı hayırlısı Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
    Soru bu "İmansız Amel ve Amelsiz İman Nasıl Olur" . Demiyorum olur veya olmaz , Nurlarda Üstad çoğu yerlerde gerekenleri söylemiş , hatıralar da var , işin açıkçası biraz karıştı kafam , Nurlardan alıntılarla yorumlarınızı bekliyorum.
    Bunlar tamamen farazidir. Birinin imanı var mı yok mu bilinmez. Ancak realitede öyle ise. Bir kimse imanı yoksa, amel yapsa bile bunun bir kıymeti yoktur o sadece beşeri bir emel olmuş olur. Amel olmadan da iman olabilir. Bu da onu günahkar yapar. Ama ibadetler malum imanımızın kalkanı. Bu durum bizi biraz zora götürebilir. İnsan amelsiz cennete gidebilir.Çünkü imanın erkanları arasında amel yoktur. Ancak altını çizmek lazım bu çok riskli bir durumdur..Ama mesela bir sahabe yeni imana girmiş daha hiç anlı secdeye varmadan harbe iştirak edip direk cennetle müjdelenmiştir...

  3. #3
    acizizfakiriz
    Guest acizizfakiriz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    Evet, bir Hâlık ve mahluk söz konusu. Zaten iman dediğimiz husus da bu iki kelime arasında cereyan ediyor. Yaratılanın Yaratanı’nı bilmesi, kabul etmesi, O’na boyun eğmesi, emrine âmâde olması, O’nun azizliğini ve ebediliğini; kendisinin de âcizliğini ve fâniliğini kabul etmesidir iman. Yine kendisi yaratılan ve karşısındaki de Yaratan olunca, O’nun her şeyde tasarruf yetkisine sahip tek hükümran olduğuna inanmasıdır, iman. İmana bu zâviyeden baktığımızda karşımıza çıkan özellik “kulluk” oluyor. Yaratılış gayesinin ibadet, yani kulluk olduğunu belirtmiştik.

    İşte Yaratan’la yaratılan arasında bir bağ olduğu ifade edilen imanın, Yaratan’ın yaratılana yüklediği gâye olan ibadetle bire bir ilişkisi vardır. Bu öyle bir ilişkidir ki, birinin varlığı diğerinin varlık sebebidir. Yani bu, iman eden ibadet eder demektir bir manada. İman eden salih amellerle iç içedir. Denilebilir ki amel, iman edenin en büyük vasfıdır.

    Ehl-i Sünnet’e göre amel, imandan bir cüz değildir. Bu prensip genel bir hükmün ifadesidir. Yani bunu şöyle de ifade edebiliriz: Hiçbir ameli olmayanın da imanı olabilir. Tabii ki böyle bir kimsenin imanının olması için, bütün ibadetlerin farziyyetine inanması ve haramları da haram olarak kabul etmesi gerekir. Fakat amelsiz bir kulluk düşünülemediği gibi, bu hal, imanın en alt sınırını teşkil eder. Evet, günah işlemek insanı imansız kılmaz. Hatta büyük günahlar çukuruna düşen biri bile iman sahibi olabilir. Buhârî’de anlatıldığına göre içki yüzünden defalarca cezalandırılan birisine, sahâbeden birisinin lanet etmesi üzerine Nebiyy-i Muhtar (s.a.v.), lanet eden sahâbeyi uyarmış ve içki müptelâsı olan o kişinin Allah ve Rasûlü’nü sevdiğini belirtmiştir. Allah ve Rasûlü’nü sevmek ise imanın en büyük temel esaslarındandır.

    Ancak şu unutulmamalıdır ki, amel, iman için koruyucu bir kalkandır. Amelsiz imanı muhafaza etmek çok zordur. Kur’ân’a baktığımızda hep “iman edenler ve salih amel işleyenler” şeklinde, iman ile amelin beraberce zikredildiğini görürüz. Böylece imanın olduğu yerde salih amelin de muhakkak olması gerektiği vurgulanıyor ve amelin, imanın olmazsa olmaz bir şartıymış gibi telakki edilmesinin gerekliliği ifade ediliyor.

    İman edilecek hususlar bellidir. Allah ve Rasûlü’nden ne geldiyse hepsine toptan iman edilmesi gerekir. Onun için imanda eksilme veya artma söz konusu değildir. Fakat iman edenler arasındaki asıl fark, imandaki kuvvetten kaynaklanmaktadır. Bu sebepten dolayı mü’min daima imanını canlı, taze ve kuvvetli tutma gayretinde olmalıdır. Bu kuvveti ziyadeleştirmek için de salih amellerle iştigal etmek, iman-amel birlikteliğini iyi muhafaza etmek lazımdır. İman, kalbe yerleşen bir cevherdir. O cevheri cilalamak; paslarını dökmek; onun pırıl pırıl parlamasını sağlamak; karşısındaki iman ehline güven, imansıza da korku salmasını sağlamak lâzımdır ki, bu da Allah rızası için yapılan amellerle olur. Bu amellere misal verecek olursak; zikir, kalbin cilalanması ve parlatılması hususunda nebevî bir metottur. Yine tefekkür, Allah yoluna ve yolcularına hizmet de böyledir. Bunların her biri birer salih ameldir. Ve bir mü’minin kalbinde imanın güneş gibi parlamasına yardımcı âmillerdir.

    Amellerin Cenâb-ı Hakk’ın katına yükselebilmesi için gerekli olan en önemli vasıf, imandır. Evet, amelsiz iman en alt seviyede olsa bile kabul görürken; imansız amelin hiçbir kıymeti yoktur. Burada bir sıralama yapmak gerekirse; önce iman gelir, sonra amel. Ameller, kıymetini imanla bulur. Halka hizmet Hakk’a hizmettir, ama hizmet edenin kalbinde Hakk’a iman varsa. Çalışmak da bir ibadettir, ama çalışanda Rabbi’ne karşı ubûdiyyet hâli varsa. İmansızın yaptığı ameller ıssız bir çölde görünen serap gibidir ki, onu su zanneder. Nihayet ona vardığında orada herhangi bir şey bulamamış, üstelik yanı başında da inanmadığı Allah’ı bulmuştur. İnkâr edenlerin amelleri Nûr sûresi 39. âyette böyle bir misalle anlatılmıştır.

    Mü’min sürekli olarak Allah’a itaat halinde olmalıdır ki, imanı, küfrün rüzgârlarına kapılıp savrulmasın. Çarşıda pazarda, evinde işinde, hazarda seferde, kıyamında kuûdünde ve yatar halinde, ferdî veya sosyal hayatında daima iman dairesi içerisinde ve itaat halinde bulunmalıdır. İşte böyle sürekli bir teyakkuz hali, yaratılanın Yaratan’ı ile bağını daha da canlı tutmasını; kendisine şah damarından daha yakın olan Hâlıkı’na kendisinin de bir yakınlık bulmasını sağlar ki, Garîb olan Mevlâmız bu güzelliği hepimize tattırsın.

    Mü’minin, Yaratanı ile bu denli hem dem olmasının neticesinde ortaya çıkan husus ise, güzel bir ahlâktır. Kendisi ile irtibatını sürekli canlı tutma gayretinde olan kuluna Yüce Rabbimiz, kendi ahlâkından güzellikler bahşeder. Bu nimetten en çok hisseyâb olan ise şüphesiz ki irtibatı en canlı olan ve bizzat Rabbimizin terbiye ettiği Sevgili Peygamberimiz’dir. Zaten O, güzel ahlâkı tamamlamak için gönderilmiştir.

    Nasıl ki imanla amel arasında sıkı bir münasebet varsa, imanla ahlâk arasında da öylece sıkı bir ilişki vardır. Hatta amelle ahlâk arasında da bu birliktelik söz konusudur. İman, amel ve ahlâk ayrılmaz bir üçlü gibidir. Amel imanın, ahlâk da amelin neticesidir. İmanın kuvvet derecesi ahlâkla ölçülebilir. Yani ahlâkı en güzel olanın imanı da o denli kuvvetli ve üstündür. İmanın, kalp ile tasdik, dil ile ikrar olduğu ve İslâm’ın da ‘güzel ahlâk’ olarak tevdi edildiği göz önünde bulundurulursa, iman ve ahlâkın ayrılmaz iki meleke olduğu görülür.

    Bir mü’minin ameli ne kadar çok olursa olsun, ona kıymet bahşeden asıl hususiyet ahlâktır. Ahlâkı çirkin olanın yaptığı amellerin bir fayda sağlamayacağına dair rivayetlere dikkatlice bakıldığında ahlâkî güzelliğin kurtuluş için olmazsa olmazlar arasında olduğu hemen anlaşılır.

    Efendimiz (s.a.v.) bir sohbetinde, ashabına müflisin kim olduğunu sorar. Onlar müflisin, malını mülkünü elinden kaybeden, zarar edip iflas eden kimse olduğunu söyleyince, Efendimiz (s.a.v.) asıl müflisin, âhirette bütün ibadet ve itaatleriyle geldiği halde ahlâkındaki olumsuzluklardan dolayı bütün sevapları elinden alınıp üzerine de günahlar yükletilen kişi olduğunu haber verir.

    Yine Efendimiz’in, ibadetinin çokluğuyla beraber diliyle insanları inciten bir kadının Cehennem’de olduğunu; âbid bir kişiliğe sahip olduğu halde canlı bir hayvana karşı takındığı zâlimâne bir davranışı yüzünden Allah’ın rahmetinden mahrum kaldığını bildirmesi, insanları, amelle birlikte ahlâki güzelliğe davet ettiğinin ve amellerin ancak ahlâkla bir kıvama kavuşacağının açık göstergeleridir.

    Âyet ve hadislere baktığımızda karşımıza çıkan tabloda en üst sırada iman ve ahlâkı görüyoruz. Yüce dinimiz amelden çok ahlâka, suretten çok sîrete, kalıptan çok kalbe önem vermiştir. Hatta mü’minin, gündüzleri oruçlu bulunup, geceleri de ibadetle meşgul olanların derecelerini güzel ahlâkıyla yakalayabileceği bildirilmiştir. Bu manada, Rabbimiz Teâlâ’nın, Nebisi’ni överken, O’nu, yaptığı ibadet ve itaatleriyle değil de güzel ahlâkıyla ön plana çıkarması dikkate şayandır.

    Artık ahlâkını, övülen nebevî ahlâkla bezeyen mü’minin ibadet ve salih amellere ağırlık vermesi ‘derecetün alâ derece’, ‘nûrun alâ nûr’ olur.

    Evet, netice olarak Yüce Yaratıcı ile arasındaki bağı ve yakınlığı sağlam bir zemine oturtabilmesi için Allah yolunun yolcusu olan kulun bu üç hususa önemle dikkat etmesi gerekiyor. İman, amel ve ahlâk dengesini iyi ayarlaması, bu birlikteliği asla zaafa uğratmaması gerekiyor. Ahlâksızlığın, ameli iptal ettiği, amelsizliğin de imanı günden güne yok olmaya doğru götürdüğü, imansızlığın ise hem ameli hem de ahlâkı hükümsüz kıldığı iyice idrak edilmelidir.

    Allah’ım, imanlarımızı kemâle erdir; ta ki imanın halâvetini tadalım! Allah’ım, amellerimizi ziyadeleştir; ta ki sana yakınlık bulalım! Allah’ım, ahlâklarımızı Muhammedî ahlâka tebdil eyle; ta ki Sen’in rızanı bulalım!

    İman, amel ve ahlâk birlikteliği açısından üzerinde hassaten tefekkür edilmesi gereken bir âyeti zikrederek yazımızı noktalıyoruz. Hakîm ve Alîm olan Allah Teâlâ Bakara sûresi 177. âyetinde şöyle buyuruyor: “İyilik, yüzlerinizi doğu ve batı taraflarına çevirmeniz(den ibaret) değildir. Asıl iyilik; Allah’a, âhiret gününe, meleklere, kitap ve peygamberlere iman edenlerin; mala olan sevgisine rağmen, onu yakınlara, yetimlere, yoksullara, yolda kalmışa, (ihtiyacından dolayı) isteyene ve (özgürlükleri için) kölelere verenlerin; namazı dosdoğru kılan, zekâtı veren, antlaşma yaptıklarında sözlerini yerine getirenlerin ve zorda, hastalıkta ve savaşın kızıştığı zamanlarda (direnip) sabredenlerin tutum ve davranışlarıdır. İşte bunlar, doğru olanlardır. İşte bunlar, muttakilerin (Allah’a karşı gelmekten sakınanların) ta kendileridir

  4. #4
    Yasaklı Üye hasandemir - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Nov 2006
    Mesajlar
    458

    Standart

    Alıntı acizizfakiriz Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
    amelsiz cennete gidebilir.Çünkü imanın erkanları arasında amel yoktur. Ancak altını çizmek lazım bu çok riskli bir durumdur..Ama mesela bir sahabe yeni imana girmiş daha hiç anlı secdeye varmadan harbe iştirak edip direk cennetle müjdelenmiştir...
    Burada bahsi geçen sahabe hiç bir amel yapmamış değil.Cihad yapmış.Cihad yapmakta bir ameldir.

  5. #5
    acizizfakiriz
    Guest acizizfakiriz - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    Alıntı hasandemir Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
    Burada bahsi geçen sahabe hiç bir amel yapmam?ş değil.Cihad yapm?ş.Cihad yapmakta bir ameldir.
    Evet ..Çok doğru .Baz? durumlarda şahsi farzlar ikinci planda olmas? gerekiyor..Teşekkürler.

  6. #6
    Ehil Üye hayırlısı - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Sep 2007
    Bulunduğu yer
    İstanbul-Kilis
    Mesajlar
    1.194

    Standart

    Kardeşler allah raz? olsun
    Evet, hakiki imanı elde eden adam, kainata meydan okuyabilir ve imanın kuvvetine göre, hadisatın tazyikatından kurtulabilir. AMENNA

  7. #7
    Ehil Üye nâme-i nur - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Dec 2006
    Mesajlar
    1.460

    Standart

    "?mans?z Amel ve Amelsiz ?man Nas?l Olur" akl?ma ilk suras?n? getirdi:

    ‘’ Eskide baz? dinsizleri gördüm ki, ahkâm-? Kur’âniyeye şiddetli tarafgirlik gösteriyorlard?. Demek o dinsiz, bir cihette Hakk?n iltizam?yla ?slâmiyete mazhard?; "dinsiz bir Müslüman" denilirdi. Sonra baz? mü’minleri gördüm ki, ahkâm-? Kur’âniyeye tarafgirlik göstermiyorlar, iltizam etmiyorlar; "gayr-? müslim bir mü’min" tabirine mazhar oluyorlar.’’(Mektûbat’tan)

    hem iman?n amel olarak bize kazand?rmas? gerekenlerden akl?ma gelenler :

    ’Sahabelerin kuvvet-i imânlar?n? gösteren ve imânlar?n?n tereşşuhât? olan şiddet-i takvâlar? ve kemâl-i salâhatlar?…’’
    ‘’ bütün efkâr-? âmme-i âlem onlar?n imânlar?n? sarsm?yordu; şüphe değil, bâz?s?na vesvese de vermezdi…’’ (Sözler’den)

    yani:

    takva
    Salih amel
    Hadiseler karş?s?nda mutmain olmak

    Bunlar iman?n insana kazand?rmas? gereken amellerden

  8. #8
    Ehil Üye hayırlısı - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Sep 2007
    Bulunduğu yer
    İstanbul-Kilis
    Mesajlar
    1.194

    Standart

    evet güzel tespitler maşallah
    Evet, hakiki imanı elde eden adam, kainata meydan okuyabilir ve imanın kuvvetine göre, hadisatın tazyikatından kurtulabilir. AMENNA

+ Konu Cevaplama Paneli

Konu Bilgileri

Users Browsing this Thread

Şu an 1 kullanıcı var. (0 üye ve 1 konuk)

     

Benzer Konular

  1. Salih amel olmadan kurtuluş olur mu?
    By gamze-i_dilruzum in forum İslami Nitelikli Yazılar
    Cevaplar: 2
    Son Mesaj: 07.12.12, 14:10
  2. İman ve Amel
    By Ene-Zerre in forum İslami Konular ve İman Hakikatleri
    Cevaplar: 21
    Son Mesaj: 27.06.09, 10:46
  3. Amelsiz Cennet Olur mu Sizce?
    By Özgürlük in forum İslami Nitelikli Yazılar
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj: 19.02.08, 22:29
  4. Kadere İman Eden Kederden Emİn Olur
    By BiKeS_ in forum Açıklamalı Risale-i Nur Dersleri
    Cevaplar: 6
    Son Mesaj: 11.08.07, 16:13
  5. İman ve Amel
    By aşur in forum Hadis-i Şerifler
    Cevaplar: 3
    Son Mesaj: 09.11.06, 15:18

Bu Konudaki Etiketler

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
Yemek Tarifleri ListeNur.de - islami siteler listesi
Google Grupları
RisaleForum grubuna abone ol
E-posta:
Bu grubu ziyaret et

Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.0