Esselamu Aleykum
Ta küçük yaşlardan beri bizlere öğretilen bu cümlenin ilmî bir izahıdır. Forumdaki kardeşlerimizin dikkatle okumalarını temenni ediyorum.

İman; kalben tasdik, lisanen ikrardır. Kalbin tasdiki, uhrevi cezadan kurtarıyor. Lisanın ikrarı ise, mahkemeyi şer’iyeden kurtarıyor. Eğer bir insan, kelimat-ı küfriyeyi söyler ve kalbide iman ile mutmain ise günahkar olur, kafir olmaz. Bu hususta Üstadımızın bazı eserlerinde izahat var. Hem ayrıca Şafii mezhebinin mutemed imamlarından İbn-i Hacerinde fıkıh kitabının kitabu-r ridde adlı bölümünde sözü budur.
İnsan, elfaz-ı küfriye ile uhrevi cezaya ebedi müstehak olamaz. Ancak bu kelimelerle günahkar olur. Günahının cezasını çeker, küfür cezasının çekmez. Eğer dili ile söylediğini kalben de tasdik ederse o zaman kafir olur. Ebedi cehenneme gider. Dil ile ikrar; mahkemeyi şer-iye için bir delildir. Bununla eşhasın küfrüne ve irtidatına hükmeder.