Cemrem…

Kor bir ateş düşer önce havaya,sonra suya ve nihayetinde toprağa..hava ald?ğ? bu lütufkar emirle canlanarak insanlar?n yüzüne gülümseye dururken su daha bir dikkatli davran?r insanlar?n cisimlerine..En büyük cemre toprağa düşen cemredir..Ald?ğ? ilahi emirle ihtişaml? saray?n ressamlar?na emsal teşkil edecek resimlerine vesile olur..Son cemre ise Nisan da düşer nereye mi tabi ki yüreğime…

Yüreğime düşen cemrenin ad?d?r ‘bela’…başka bir ifade ile ‘aşk’… Merhamet Sahibi cisimlerimizi yarat?p eşref-i mahluk s?fat?na mazhar görmeden az evvel ruhlar?m?z? bir araya toplay?p o müthiş “Elestü birabbiküm” ilahi sorusuna mazhar k?ld?ğ?nda, kimseden ses seda ç?kmay?nca ; Ötelerden bal tad?nda bir sesle seslenen ad? hak da Ahmed halkta Muhammed olan şan? Rabbi tarf?ndan yüceltilmiş en güzel övgülerin sahibi Efendimiz(s.a.v) önderliğinde “Kalu Bela” diyerek belay? üstümüze ald?ğ?m?z o eşsiz zamandan beridir yüreğime cemre gibi düştün ey Nebi !!!

Senden as?rlar sonra bende giydim cisim libas?n?.Gözlerimi yalanc? aleme açt?ğ?mda ağlamaya başlamam?n sebebine yeni doğmak dediler..Oysa ki kimseler bilmese de sensiz bir hülyada yaşaman?n ?zd?rab?yd? beni o gün bugündür ağlatan..Ağlamak gülmekten güzeldir zira yüreği yanmayan ağlayamaz..ve elbette can?n? canandan çok seven sad?k aş?k olamaz.. Ben ashab?n sana seslendiği gibi Anam babam sana feda olsun diyerek meftununum ya Resul!
Ey Nebi! Bir gece ans?z?n rüyalar?ma girsen bende Osman hayas?yla kaş alt?ndan o pak yüzüne bakabilme şerefine nail olabilsem bunca nimete karş?l?k çok mu şey istemiş olurum senden..Öyle bir ?zd?rab?n eşiğindeyim ki beni şah damar?ma yak?n olandan başka kimseler anlayamaz.Başka bir ifade ile şairinde dediği gibi öyle hisap kat?nday?m ki katlim savc?lardan sorulmaz..Katlimde beraatimi de senden beklerim ey Gül yüzlü sevgili..Ben seni çiçekli bir bir bahar?n ard?ndan olgunlaşan meyveler gibi sab?r ile ,Güneşin o gül yüzünü bizlerden saklad?ğ?,y?ld?zlar?n ?ş?lt?lar?n? kaybettiği,her yerin herc-ü merc olduğu günü korku ve ümit ile ve tabi ki seni görebilme umuduyla beklerim..

Bir devir yaşamaktay?z ki Sevgili ad?na ahir-zaman dediler.ey gül devrinin gülşeni..sensiz lale devrinde yetim kalm?ş çocuk olduk.yetim çocuklar?n gözlerinden akan damlalar senin gönlüne akarm?ş bir yetimde ben var?m ey nebi bu susuz kerbelada!.. bir damla suya hasretim.. hasretimi Hz.Fat?ma annemin gözlerinden akan yaşlar kadar p?r?lt?l? bir günde vuslat özlemiyle sonuçland?rmak iştiyak?nday?m..biliyorum ki hiçbir ayrl?k sonsuza dek sürmez.Kişi sevdiği ile birliktedir..ben seni seviyorum efendim!..her bereketli yağmura ad?n? vererek küçük çocuklar?n gözlerinde p?r?lt?lar? görerek,tomurcuk haline gelmiş beyaz gülleri temaşa ederek seviyorum seni Ey Nebi..

Ey Uhud’un bağr? yan?k topraklar?n? mübarek dişini kan?yla sulayan Şehid’im..
Sultan’a giden yollar?n projesini köprüleştiren Vezir!..Kalbimde bir y?k?k köprü var imar edilmeyi bekleyen..Lütfen Sultan’?m Latif isminle Lütfet ki köprüleri kuray?m gönlüm de vesilesi Son-gülüm olsun ,alemlere en son teşrif eden Gül olsun..Arap çöllerini Rahmetlendiren Rahman’?m..Kat?laşm?ş gönlümün p?narlar?n? aşk p?narlar?yla sula Rabbim aşk ki ad? Ahmed Muhammed Mustafa(s.a.v) olsun…

Kelam?n bittiği yerde selam ile sonland?r?yorum yüreğimden dökülen kelimleri..Taif’in bahts?z kullar?n? hidayet ufuklar?na çağ?ran ‘ümit’ ile ‘var’ olmay? bizlere öğreten ümitvar sevgili…Bunca günah?ma rağmen ben de hala Ümitvar?m ..

Gülnisa