İbn Abbas radıyallahu anhuma'dan:

"Ahirzamanda yüzleri insana benzeyen, fakat kalpleri şey­tan kalbi olan bir topluluk gelir. Bunlar kurtlara benzerler. Gönüllerinde rahmetin kırıntısı yoktur. Kan dökücüdürler. Hiçbir kötülükten sakınmazlar. Kendileri ile sözleşsen seni aldatırlar. Yanlarından ayrıldığında arkadan çekiştirirler. Sana konuştuklarında yalan söylerler. Kendilerine güvendi­ğinde sana hıyanet ederler. Çocukları şımarık ve ahayasızdır, gençleri sinsidir. Yaşlıları hiçbir iyiliği tavsiye edip kötülük­ten sakındırmazlar. Onlara bel bağlamak zillettir, ellerinde­kini arzu etmek yoksulluktur. Aralarındaki ağır başlı, onla­rın gözünde şaşkındır. İçlerinde iyiliği tavsiye eden itham altındadır.["Bir menfaati mı var ki böyle yapıyor?" diye düşünülür.] Aralarında mü'min horlanır, fâsık onurludur, el üstünde tutulur. (Peygamber yolu) gariptir. Bid'at sünnetin yerini almıştır. İşte bu sırada Allah kötülerini başlarına mu­sallat eder de iyileri duâ eder, fakat kabul edilmez."

(Taberani Sagir 2/112 no:869 Mecmau'z-Zevaid 7/287 isnadı zayıf denmiştir)