Hz. Aişe annemiz (Radiyallahü Anh.) anlatıyor:

– Bir gün bir koyun kesmiştik. Koyunun bütün etlerini dağıttık. Yalnız bir budu kaldı.

Peygamberimiz (Aleyhisselatü Vesselam):
– Koyunu hep dağıttınız mı? diye sordu.

Ben de:
– Ya Resûlallah! Koyunun her tarafını dağıttık, yalnız bir budu kaldı, dedim.

Peygamberimiz şu düşündürücü karşılığı verdiler:
– Ya Aişe, (desene) bir buddan başka, hepsi kaldı...

Tirmizi (2472)

---

Gerçek kalıcı olan, insanın kendine ayırıp bıraktığı değil; Allah rızası için insanlara dağıttığıdır. Peygamberimiz esprili ve nükteli bir ifade ile, bu gerçeği Hz. Aişe annemize duyurmuştur...