Benim öyküm böyle başlamadı.

Beni dünyaya temiz getirmiştin,onu koruyamadım,Sana kirlenmiş halde dönüyorum.

En çok sevdiğin su,günahkarların gözyaşıdır biliyorum,bu yüzden sürekli ağlıyorum.

O yolda yürümeye çalıştım ama yapamadım.Yolun kılavuzunu bulduğumu sanıyordum,yanılmışım.Sesimi duyduğunu sanarak sürekli konuştum içimden,dışımdan.Beni duyduğuna emin olmadan konuşmamayı öğrendim ama iş işten geçti."

"Sana,senin sınırları yok edişine,kıyısızlığına,dalgalarına,bedenimi taşlayan acılarına,kalbimi sıkıştıran ilhamlarına,sınamalarına taliptim"

Tasavvuf seven herkese tavsiye ederim:CAM VE ELMAS-Sadık Yalsızuçanlar.

O'ndan uzak yaşayan insanların acısını çok güzel anlatmış.İnsan okuyunca arayanları bulmak istiyor!