“Derken, kendini gülüşünle yenileyerek

denize dikiyorsun gözlerini,
yani içini yükleyip yükleyip bakışlarına,
denize atıyorsun bin kez.
Sular senin bin birinci atlayışını bekliyor oysa,
masmavi uzanıyor gözlerine.
Sen de uzanıyorsun biraz…
Sonra, geri çekiliyorsun.
Sonra, yeniden.
Böylece, gelip gidiyorsunuz ölümün kıyılarına, böylece
Yalnızlık gidip gelmektir biraz da,
Nereye olursa “


Hasan Ali Toptaş