Ve kendine soruyorsun:


Nerede hayallerin?
Ne yaptın bunca yılı?
En iyi zamanlarını nereye sakladın?
Yaşadın mı yaşamadın mı?
Baksana, diyor kendine, baksana, yeryüzü nasıl soğuyor.
Daha yıllar geçecek ve peşinden kasvetli yalnızlık gelecek, peşinden de sıkıntı ve bulantı.
Fantastik dünyan ağaracak, donacak, hayallerin kaybolacak ve ağaçlardan düşen sarı yapraklar gibi dökülecek…


Dostoyevski