Bir Hikâyedeyim…
Bitmesin diyemem biliyorum ki herkes gibi benimde hikâyem bitecek…
Ne zaman nasıl ve nerede biteceğini senaryoyu yazan bilir...
Benimkisi sadece bir temenni…
O an’a an kala...
Keşke dememiş olmak...
Yaptığım yanlışları telafi etmiş olmak...
Kırdıklarımdan özür dilemiş ve gönüllerini almış olmak...
Sevdiklerime doya doya seni seviyorum demiş olmak...
Dillerden düşmeyen bir beste bırakmak...
Her bitişin bir başlangıç olduğunu ve gerçek hikâyeye başladığımın bilincinde olmak...
Yunus gibi” kalanlara selam olsun” demek...

Ve Yaratıcıya inancımı tasdik etmek İSTERDİM…

Ve o an...
Bir sonbahar sabahı...
Gece karanlığından henüz tam soyunmamışken...
Ve yağmur yağarken...
Çok sevdiğim yağmurların içimi hafif hafif ıslattığı,sevdiklerimin de yanımda olduğu bir günde...
Bıraktığım dünyadan mutlu olarak ayrıldığımı,gideceğim yerde de mutluluğu yakalayacağımı hissedecek şekilde...

Mutlu bir sonla bitmesini,İSTERDİM ...

B..D..U..M..T