Gönlümde Açan Çiçeklerim
Baharda ömrüm, ilk baharda gönlüm..
Gönlüm gibi ömrüm de hep bahar olsa..
Gönlüm de açan çiçekleri kokladıkça.. ömrüm hep baharda..
Sularım gönül bahçemi, ben kokladıkça sevgileri ömrüme yayılır çiçeklerimin..
Güzel çiçeklerimdir, gözlerimi güzel yapan, her zerreyi güzel görmeme vesile olan..
Yine başbaşayız, gönül muabbetindeyiz..;
Çiçeklerimin mis kokusuyla hasbihal ederken, sustum birden...

Sessizliği çiçeklerimin ahengi bozana dek.. sustum!
Sordu çiçeklerim: "bu yüzündeki endişeli hal nedir? gönlünde açmamız mutlu etmez mi seni, üzüntün niyedir?"
"Burukluğum sevgimin büyüklüğündendir ey çiçeklerim! sevgimin büyüklüğü, sizi
kaybetme korkusunu da beraberinde salar gönlüme, arada dalıp gitmelerim
ondandır... bahar biterde kış gelirse, bir gün gönlümde açmak istemezseniz eğer? diye düşünür üzülürüm.."
Birden daha çok parladı yaprakları, hayranlığım kat ve kat arttı..
Beni neşeye salan kokuları kulağıma fısıldadı birden.. "biz bahar çiçekleri değiliz, kış gelince bırakıpta gitmeyiz! Ayrılığı istemezsen eğer ebedi seninle beraberiz"
Yüzümde açan tebessümler hamdettme vaktidir dedi.. gönlümdeki çiçekleri açtırana kainattaki çiçekler adedince hamdüsenalar olsun...
İyiki varsınız ey gönlümün çiçekleri..
Siz olmasaydınız! hayatım nasıl anlamlı olurdu?
Siz olmasaydınız! neden yaşadığımın nasıl farkına varırdım?
Siz olmasaydınız! gördüklerimin güzelliğini nasıl anlardım?
İyiki varsınız ey gönlümün çiçekleri...
Sahi siz her gönülde açarmısınız?
Çiçeksiz gönül varmıdır şu yeryüzünde?
Birden sessizlik.... bukez çiçeklerim susmuştu, sessizliği bozmak bana düştü, tekrar soru sorarak..!
Kim sizi gönlüne kabul etmez ki?
Siz açmazsanız eğer o gönül nasıl yaşadığını anlar ki?
Yeryüzündeki çiçekler, sayenizde böylesine güzeller!
Siz güzelliği vereni hatırlatmazsanız, nasıl her güzellikte suphanallah deriz?
Rabbimizi tesbih edip yaratanın güzelliği …