Ellerimin ucundadır hayat,
Kaçırılmış bir çocuğu kurtarmaya niyetleniyorum,

Kaybettiğim tüm varlarıma inat.
Bir mücadele tutkusu sarıyor yüreğimi,
İlk defa bu kadar güçlüyüm,
Tüm yorgunluğuma inat.
Ellerimin ucundadır hayat,
Güc’e dayanışımdandır cesaretim, umudum…
Ellerimin ucundadır aldığım soluk,
Nefesimin semaya dostluğu kadar yaşıyorum,
Yaslandığım omuz, bir vefalı yar ise,
Dokunduğum sevgili bir sıcak kucak oluyor.
Ellerimin ucunda olsun can suyum,
Su, vakt-i seherde akarmış can’a yakın olana.
Rahmet denirmiş o dem suya,
Susa(ya)n toprak hayatla vuslat bulurmuş.
Melekler niyaz ederlermiş yüreği hüznü sevenlere,
Rahmeti dileyenlere…
Ellerimin ucundadır yüreğim,
Bazen dokunur kanatırım,
Bazen özlerim yakınlığına rağmen onu,
Bazen içime çekerim yetimimi….
Ellerimin ucundadır yüreğim;
Yüreğim duamdır, duam yüreğim!


...alintidir...