Rüzgarla yaprak dost oldular. Artık rüzgar savurmuyordu yaprağı.

-
Söyle dostum, nereye istersen oraya götüreyim seni
dedi rüzgar yaprağa.

Yaprak düşündü taşındı, aklına hiçbir şey gelmedi. Tekrar sordu rüzgar:

-
Hadi söyle, seni istediğin yere taşıyayım.


Tekrar düşündü yaprak, aklına yine bir şey gelmedi…

-
Bilmiyorum rüzgar kardeş, aklıma hiçbir şey gelmiyor. Sen söyle? Dedi.

Rüzgar:

-
Gideceğin yeri bilmedikten sonra rüzgar dostun olsa neye yarar, savrulur gidersin!
dedi ve bildiği gibi esti tekrar.

Yaprak yine savruldu. Üstelik bu sefer savuran dostuydu.

(alıntı)