Sanma Ey Mecnun!!


Beyitte aç?klamam?z gereken son kelime Leyla’d?r. Leyla, “leyl” kelimesinden türemiştir ve leyl’ de “gece” demektir. Arabesk şark?lar?n “ya leyl, ya leyl…” diye uzay?p giden terennümleri hep o çöl gecelerinin ?l?k hüznünü içerdiği için liriktir. Leyla ad?, genellikle kara gözlü, kara saçl?, kara kaşl? k?z çocuklar?na verilen bir add?r. Mecnun’un Leyla’s? da böyle bir k?z imiş; hatta bunlara ek olarak onun baht? da kara ç?km?şt?r. Gece karanl?ğ? ile Leyla aras?ndaki bu bütünlük, aş?k?n bütün gecelerini ayd?nlatan bir nur olur ve hayallerinin k?rk?nc? kap?s?ndan girdikten sonra zifiri karanl?klar aşk ile nurlan?r. Böylece şairin “…gece Leyla’da akşamlar” ifadesi bir kez daha güzelleşir ve her üçü de karanl?kla ilgili olan bu kelimeler (gece, Leyla, akşam) aş?k?n kararan al?n yaz?s?n?, kara baht?n? ve işinin zor olduğunu temsil eder. ?şte bu yüzdendir ki şair beytine ikinci bir anlam yükleyerek gözümüzün önündeki perdeyi kald?r?r ve aş?ka bit öğütte bulunur. Biz de onun öğüdüne uyarak beyitteki “uzakdur (uzakt?r)” kelimesinin baş?na bir virgül koyarak “uzak dur” şeklinde okuyal?m.

Sak?n sen kuy-? canandan ,uzak dur.
Sanma ey Mecnun
Seher yola giren aş?k gece Leyla’da akşamlar

Şimdi beyitin anlam? şöyle oluyor:

Ey Mecnun!
Aman ha, sevgilinin mahallesinden sak?n ve oradan uzak dur(gönlünü oraya kapt?rma)!.. Seher vakti yola giren her aş?k?n gece hemen Leyla’ya kavuşacağ?n? sanma. (O mahalleye erişmek,öyle kolay işlerden değildir;insan?n dünyas?n? karart?r).

Şair hakl? m? ; ne dersiniz?!..

?skender Pala