ne desem hep geri dönüyor boşluktan, kimim? neyim? bilmiyorum. adımı bile hatırlamazken seninkini hiç unutmuyorum.
şaşkınım; bir insanın bakışında, iki dudağının ucunda yaşamım, yaşadıklarım.
sen gülmüşsen bugün bana, uçmuşum havalara ayağım yerlerden kesilmiş, koşmuşum düşmüşüm farkında değilim.
yüzün asılmışsa, kaşların çatılmışsa gözlerime bakarken...
nefes alırken bile tıkanmışım, renklerim karışmış, günün saati değişmiş, hava kararmış yüreğime kış gelmiş. yani alabora olmuş denizlerim, batmış sahile dayanmış gemilerim.
dedim ya sana bağlı hayatım, mutluluğum sevincim hüznüm iyi-kötü her halim.
anlamıyorum.
ya sen çok güçlüsün; bana ait bu hayatı bu kadar kolay idare ediyorsun.
yada ben çoktan aşka demirlemişim yüreğimi, atmışım küreklerimi, denizler coşmuş, taşmış, durmuş hiç bakmıyorum.
a.l.