...ve kangren günleri kesip att?m ömrümden, yaşamak ad?na...
her k?p?rdan?ş?m biraz daha ateş içindi hayallerine. adaklar? kabul edilmeyecekse b?çak s?rt?nda neyi kal?rd? insan?n? oysa her sar?l?ş üzerini örtermiş aşk?n. göğüm ac? çiftleşmelerine yatakl?k ederken göğsüme düşen tanlar kanar, silsilesini mühürlediğim bak?şlar?nda.
zaman girdap olduğu kadar toprakt?r sevgilim. yuttuğu gibi doğurur da...

terleyen irkilmeler var şimdi uydurma meridyenlerden kay?p esfelime düşen. cürmgâh solumu sana kovduğum sert hatlar?n kabal?ğ?nda bir tek hücre vermedin zindan?m için. bari üsulca indir beni kendime. korkuyorum...

susuzluğumda çok fazla kald? da pas?ndaki yas m? silah?n? neden hâlâ yaş?yorum?

bir çocuk kendiliğinden çocuktur. benzemez hiç kimseye. bayram sabahlar? sorsayd?n, en h?zl? giden gemiye atlay?p kaçmak isterdi limanlar?m. hasrete cesaret etmek fazlas?yla delilikti çocukluğuma. terketti beni ayaklar?m...

ç?kan kazada akl?mda tek bir şey vard? sevgilim; o da durmak istediğim...

kapkara dalgalar dolduracak kadehimi. yudumlayacağ?m çöllerime. ateşlerde ara izlerimi. belki bir nehire ç?kar. belki de bir yanardağa. sular? kesip dağlar? yuvarla. izim sende başlayacağ?na sende bitsin. topla hallaç gibi tüm yollar?. gittiğimde bile sana geldiğimi bileyim. coğrafyama tarih düşüyor. boşver, uyur-yazar?m bu aralar...

"bat?ran ayaklar?nd?r yine seni kurataracak olan" diyor tutkular?m?n efendisi. çek ellerini üstümden. tak? istemem öncedendi cesedime. bana bir sahne borçlusun. ölülerim kuyrukta. bekletme, d?şarda hayat yağ?yor. ?slanacak yoksa zavall?lar...

ne kadar da seke seke yaz?yorum değil mi? dedim ya uyumaz-ağlar?m bu aralar...