Yağmurlar yetişmiyor bana... Damlalar denizimi örtmüyor. Soygunlara direnen yüreğimle sessizliğini nas?l da dinledim? Yarg?lar?n ayart?lmayan duygular?mla bar?ş?k olmad?ğ?n?, söylesene nas?l anlad?n?

Hayat?n kayg?s?n? tahammülün beslediği anlarda boğdum korkular?m?... Aşk?n ritminde, uzakl?k zaman?n bahanesi olmuştu. O zaman büyüyen nice sevdalara eklendi yağmurunun haşmetli yang?nlar?...

Bir vefa borcumuz var yağmura karş?... Ve yine hal hat?r soracağ?m?z bulutsu mevsimler var. Seni yağmurlar?n hükümranl?ğ?nda tan?d?m. Taksitli sevgim olmad? hiç. Kiral?k duygum olmad?.

?çinin yank?s? içimin çağlayan?na çarpmasayd? eğer, umursamaz tav?rlar?n?n sağanağ?nda eriyip kaybolacağ?mdan korkacakt?m. Şükür ki, yağmurlar?n varl?ğ?ma güven veriyor.

Ucuz bedellerin intikam?n? peşin ald?m yar?ndan... Ve senin için göze ald?m yaşamay?... Ucube korkular; yaşant?m? desteklediğin sürece, yoksul dünyan?n tarihsel boyutunda yokluğa kar?şacak. Aşk?n yarg?s?, yüreğe hükümran olmaya görsün. Korkusuzluk sevgime tan?kl?k edecek. Yazlar?m? yaralayan yağmurlar, şahitlik edecek yüreğimin dinmek bilmeyen alevlerine... Ve yağmurlar, güneşin bulutlan parçalamad?ğ? günlerde, şimşeklerden seni soracak. Yağmuru unutmak mümkün mü? Gönlüne düşen şimşeklerden sor, dengesi bozulmuş ozan?n, sevgi için nas?l yakard?ğ?n??

Korkulan gerçeğinde boğup, yaşam? çölleştirmediğin için ra ve sana hep vefal? kalacağ?m.

Sen yağmurun vefas?ndan, ben gözlerinin ?ş?ğ?ndan bahsedeceğim. Umutlan, fark edişleri, sözün gücünü yazacağ?m bulutsu mevsimlerin evrenimizdeki tan?kl?ğ?na---
Abartmad?ğ?m güneşler süzülecek yenilgilerime... Ve sen sendelemeden yürüyüşümü görüp, yağmurun dilini öğreneceksin. Sevdiğin mevsimleri yazacaks?n yeniden... Yar?nlar?n?, beklentilerini, yüreğine izinsiz yerleşen duygunu hayk?racaks?n belki de... Kimbilir belki de yağmura k?zacaks?n? ?stersen yorma yüreğini, aşktan usanacaksan...

Ama yağmura vefa borcumuz var. Sen yağmurlarla girdin hayallerime... ?stersen içimdeki yank?ya sor. Ve her sorunun cevab?na dipnotlar düşür, unutulmayacak sözlerin hat?r?na... Gönlün kan?t aramad?ğ? zaman? büyüt heyecan?n köşelerinde...

?çimizin yitmeyen soyluluğuyla söylenmektedir gece... En güzel şiirlerini okur y?ld?zlar sabahlar?na... Ve ad? değişmez aşk?n... Yeryüzünde karalanmayan en ak hükümdür sana duyduğum. Dengeler güneşin; bulutlar?n aras?ndan y?ld?zlan selamlamas?na izin verdi. Ve ben yazg?ma şükrediyorum; zaman?n yitik sesi yetmiyor ç?ğl?ğ?ma...Bilirsin, aşka şerh düşmenin münasip olmad?ğ?n?... Aşktan usanacaksan eğer, sak?n yorma yüreğini...

Kalbin dirildiği yerde tan?d?m seni... Sen benden de yürekliydin.. Şimdi bütün deliller aşka var?yor. Ve inan, aşka şerh düşülmüyor. Bu ozan? yüreğinden sürgün etmediğin ?çin, ozan?n yüreği ile ittifak ettiğin için çok şey borçluyum sana...

Yağmurlarla girdin hayallerime... Nisan yağmurlar?yla beslendi bu hikaye... ?yi ki, yüreğimi uyutamad?n.

Yorma yüreğini aşktan usanacaks?n...

Ayşe Nur Menekşe