Mallarımız arttı,keyfimiz azaldı.
Daha büyük evlerde kalıyoruz,daha küçük ailelerde yaşıyoruz.
Konforumuz arttı,zamanımız daraldı.
Diplomamız bol,sağduyumuz az.
Uzmanlıklar arttı,sıkıntılar çoğaldı.
İlaçlar peynir ekmek gibi,hastalıklar arttı.
Sorumsuzca para harcıyoruz,az gülüyoruz.
Trafikte çok hızlıyız,çabuk parlıyoruz.
Akşam geç yatıyor,sabah yorgun kalkıyoruz.
Az kitap okuyor,çok tv seyrediyoruz.
Varlığımızı artırdık,değerlerimizi yitirdik.
Çok konuşuyor,az gönül veriyoruz ve bol yalan söylüyoruz.
Para kazanmayı öğrendik,yuva kurmayı beceremedik.
Hayata yıllar ekledik,yıllara hayat katamadık.
Aya kadar gidip dönmeyi biliyoruz,komşumuza geçmek için karşıya geçmiyoruz.
Uzaya ulaştık,ruhun derinliklerine inemiyoruz.
Havayı temizledik,ruhları kirlettik.
Atomu parçaladık,önyargılarımızı yıkamadık.
Çok yazıyor,az gelişiyoruz.
Daha çok plan yapıyoruz,daha az sonuç alıyoruz.
Acele etmeyi öğrendik,sabırlı olmayı asla.
Gelirimiz arttı,karakterimiz,zayıfladı.
Tanıdıklar çoğaldı,dostlar azaldı.
Çabalar arttı,mutluluklar azaldı.
Bilgisayar ağları kuruyoruz,bilgi otoyolları inşa ediyoruz,kendi aramızdaki iletişimde zorlanıyoruz.
"Dünya barışı "der silahlanırız!
Daha mutlu olmak için somurtarak çalışırız bugünlerde...
Eve çift maaşı girdiği çiftlerin boşandığı..
Güzel evlerin yuva olamadığı...
Kısa seyahatlerin,kağıt mendil gibi ilşkilerin...
Yıka çık gönüllerin...
Herderde deva vitaminlerin...
Vitrinlerin dolu,gönüllerin boş olduğu günlerde yaşıyoruz!