Sevgili ve Muhterem Üstadım!

Sözlerinizin (yani Risalelerinizin) her biri birer deva-yı azîmdir. Sözlerinizden pek çok feyz alıyorum. O kadar ki, okudukça tekrar etmeyi istiyorum. Ve tekrarında duyduğum İlahî bir zevki tarif edemeyeceğim. Bugün Sözlerinizden değil hepsini, bir tanesini alan insaf ile okursa, hakkı teslime ve münkir ise gittiği yolu terke, fâsık ise tövbeye mecbur olacağına kat'iyyen ümidvarım.

Hüsrev


Tarihçe-i Hayat | İkinci kısım(Barla Hayatı)n'dan

--------------------------
Deva-yı azîm: Büyük çare, ilaç.
Feyz: Bolluk, bereket, manevi gıda.
İlahî: Allah’a(cc) ait, Allah’la ilgili.
İnsaf: Peşin hükmü(ön yargılı) olmadan gerçeği ve doğruyu kabul etme, iyi niyetli ve anlayışlı olma.
Münkir: İnkar eden, inkarcı.
Fâsık: Günahkar.
Kat'iyyen: Kesinlikle.
Ümidvar: Ümitli, ümit besleyen.