Biı gün efendimiz Hz.Ali'ye sorar der ki:
Ya Ali Allah'ı seviyor musun?
Evet Ya resulullah
Peki beni seviyor musun?
Evet Ya resulullah
Prki eşini seviyor musun?
Evet Ya resulullah
Peki çocuklarım seviyor musun?
Eve! Ya resulullah
Peki bunların hepsini bir kalple nasıl yapıyorsun? diye sorunca Hz. Ali bıı beklemediği soru karşısında şaşırmış ve cevap verememişti.Bunu düşünmem gerek diyerek oradan aynlmıştı.Hz.Ali düşünceli birşekilde dolaşırken eşi Hz Fatıma düşünceli olduğunu fark ederek kendisine sorar.

"Nedir bu hal ya Ali' der.'Eğer bu düşünceliliğin dünyevi kaygılardan dolayı ise sana yakışma/ bırak gitsin. Yok. bu halin Rahman'i kaygılardan dolayı ise , anlal birlikte çözüm bulmaya çalışalım' der.
Hz Ali. efendimizle geçen diyoloğn birbir Hz Fatıma'ya anlatır.Hz Falıma dununu öğrenince tebessüm eder Hz Aliye der ki;

Ya Ali babama git ve de ki;
Kişi Allah'ı aklıyla ve ruhuyla sever.
Peygamberimizi kalbiyle sever.
Eşini nefsiyle sever,
Çocuklarını şefkatiyle sever.
Hz Ali aldığı bu cevap karşısında memnun olur ve hemen Efendimizin yanına gelir.Hz Fatıma'dan öğrendiklerini efendimize anlatır.Efendimiz cevabı alınca tebessüm eder.Ve derki;

Ya Ali bu bana getirdiğin gül. nübüvvet ağacından koparılmıştır.