İkinci Desise:
İnsanda en mühim ve esaslı bir his, hiss-i havftır. Dessas zalimler, bu korku damarından çok istifade etmektedirler. Onunla, korkakları gemlendiriyorlar. Ehl-i dünyanın hafiyeleri ve ehl-i dalaletin propagandacıları, avamın ve bilhâssa ülemanın bu damarından çok istifade ediyorlar. Korkutuyorlar, evhamlarını tahrik ediyorlar. Meselâ: Nasılki damda bir adamı tehlikeye atmak için, bir dessas adam, o evhamlının nazarında zararlı görünen bir şey'i gösterip, vehmini tahrik edip, kova kova tâ damın kenarına gelir, baş aşağı düşürür, boynu kırılır. Aynen onun gibi; çok ehemmiyetsiz evham ile, çok ehemmiyetli şeyleri feda ettiriyorlar. Hattâ bir sinek beni ısırmasın diyerek, yılanın ağzına girer...

Mektubat(29uncu mektub/6.Risale olan 6.Kısımdan)

Desise: Gizli hile, oyun, tuzak.
Hiss-i havf: Korku duygusu.
Dessas: Çok aldatıcı.
İstifade: Faydalanma, yararlanma.
Ehl-i dünya: Dünya ehli, yalnız dünya hayatını kabul edip onun için çalışanlar.
Hafiye: Saklı ve gizli şeyleri araştıran. *Casus.
Ehl-i dalalet: Kur’anın gösterdiği yoldan ayrılanlar, iman ve İslam yolundan sapanlar.
Propaganda: Taraftar toplama çalışmaları, düşünce yayma ve benimsetme çalışmaları.
Avam: Halktan olan. Fakirler sınıfından olan. Cahil tabakadan olan.
Bilhâssa: Özellikle.
Ülema: Ulema, alimler, yüksek ilim sahipleri, din bilginleri.
Evham: Vehimler, kuruntular, olmayanı var zannetme.
Nazar: Bakmak, göz atmak. *Düşünce, anlayış.
Tahrik: Hareket ettirme, hareketlendirme. *Kışkırtma.
Ehemmiyetsiz: Önemsiz.